Lamentacje 3:9

Polska Biblia Gdanska

Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 63:17 : 17 Przeczżeś nam, Panie! dopuścił błądzić z dróg twoich? przeczżeś zatwardził serce nasze, abyśmy się ciebie nie bali? Nawróćże się dla sług twoich, dla pokolenia dziedzictwa twego.
  • Lm 3:11 : 11 Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
  • Oz 2:6 : 6 Przetoż oto Ja zagrodzę cierniem drogę jej, a ugrodzę płot, aby ścieżek swoich nie znalazła.
  • Iz 30:28 : 28 A duch jego jest jako rzeka wylewająca, która aż do gardła sięga, aby przewiewał narody, ażby się wniwecz obróciły, a wędzidłem kiełznał czeluści narodów.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lm 3:10-12
    3 wersety
    87%

    10Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

    11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

    12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

  • Hi 19:6-13
    8 wersety
    86%

    6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.

    7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.

    8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

    9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.

    10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

    11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.

    12Przyszły razem hufy jego, i utorowały przeciwko mnie drogę swoję, i obległy w około namiot mój.

    13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

  • Lm 3:2-8
    7 wersety
    84%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

    3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

    5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

    8A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

  • Hi 33:10-11
    2 wersety
    80%

    10Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.

    11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.

  • 53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

  • 3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.

  • Lm 3:15-17
    3 wersety
    77%

    15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

    16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • Hi 30:11-13
    3 wersety
    77%

    11Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

    12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

    13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • Hi 16:11-14
    4 wersety
    75%

    11Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.

    12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

    13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

    14Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

  • 5Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

  • 7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • 27I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.

  • 5Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.

  • 11Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 9Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.

  • 23Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

  • 4Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

  • 16Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

  • 2Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

  • 3Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

  • 17Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

  • 15Których ścieszki są krzywe, a sami są przewrotnymi na drogach swoich;