Ksiega Hioba 38:10

Polska Biblia Gdanska

Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:9 : 9 Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.
  • Jr 5:22 : 22 I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.
  • Hi 26:10 : 10 Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
  • Ps 33:7 : 7 Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
  • Rdz 1:9-9 : 9 I rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody, które są pod niebem, na jedno miejsce, a niech się okaże miejsce suche; i stało się tak. 10 I nazwał Bóg suche miejsce ziemią, a zebranie wód nazwał morzem.
  • Rdz 9:15 : 15 Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 38:8-9
    2 wersety
    80%

    8Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

    9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • Hi 38:11-13
    3 wersety
    79%

    11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

    12Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

    13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

  • 8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

  • Prz 8:27-29
    3 wersety
    76%

    27Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami;

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • 10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • Lm 3:6-9
    4 wersety
    74%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

    8A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • Hi 38:23-25
    3 wersety
    73%

    23Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny.

    24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

    25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • Hi 38:4-6
    3 wersety
    73%

    4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.

    5Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?

    6Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny?

  • 26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

  • 14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

  • 9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • Hi 38:15-17
    3 wersety
    72%

    15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

    16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

    17Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?

  • 16Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

  • 30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • Hi 38:19-20
    2 wersety
    71%

    19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

    20Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.

  • 10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • 24Jam wykopał źródła, i piłem wody cudze, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki oblężonych.

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.

  • 70%

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • 12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • 6Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

  • 8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.

  • 2Ja przed tobą pójdę, a krzywe drogi wyprostuję, wrota miedziane skruszę, a zawory żelazne porąbię;

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 22I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.

  • 10Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

  • 8Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.

  • 12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.