Ksiega Psalmów 104:9

Polska Biblia Gdanska

Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 9:11-15 : 11 I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi. 12 Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne. 13 Łuk mój położyłem na obłoku, który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią. 14 I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku: 15 Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała.
  • Hi 26:10 : 10 Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
  • Hi 38:10-11 : 10 Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego, 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
  • Jr 5:22 : 22 I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.
  • Ps 33:7 : 7 Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
  • Iz 54:9 : 9 Bo to jest u mnie, co przy potopie Noego; jakom przysiągł, że się więcej nie będą rozlewać wody Noego po ziemi: takem przysiągł, że się nie rozgniewam na cię, ani cię zgromię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:5-8
    4 wersety
    83%

    5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

    6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

    7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

    8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    78%

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • Hi 26:8-10
    3 wersety
    77%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

    10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

  • Hi 38:10-13
    4 wersety
    76%

    10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

    11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

    12Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

    13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

  • 17Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • Ps 104:29-30
    2 wersety
    72%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

    30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

  • 11Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.

  • 6I wystawił je na wieki wieczne; założył im kres, którego nie przestępują.

  • 12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 9Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • 9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • Ps 65:8-9
    2 wersety
    71%

    8Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,

    9Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz.

  • 4Niemasz języka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było.

  • 9Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • Hi 9:7-8
    2 wersety
    70%

    7Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 70%

    8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.

  • 11I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.

  • 4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • 10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • 2I zawarte są źródła przepaści, i okna niebieskie, i zahamowany jest deszcz z nieba.

  • 9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

  • 22I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.

  • 18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

  • 8Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.

  • 19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 19Tedy się wody wzmogły nader bardzo nad ziemią, i okryły się wszystkie góry wysokie, które były pod wszystkiem niebem.

  • 33Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;