Ksiega Psalmów 104:29

Polska Biblia Gdanska

Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 34:14-15 : 14 Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął: 15 Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.
  • Ps 30:7 : 7 Rzekłem w szczęściu swojem: Nie będę poruszony na wieki.
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Koh 12:7 : 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.
  • Pwt 31:17 : 17 Przetoż zapali się gniew mój przeciwko jemu onego dnia, a opuszczę je, i skryję oblicze moje przed nimi, a będzie na pożarcie, i znajdą go wiele złych rzeczy i utrapienia; i rzecze dnia onego: Azaż nie dlatego, iż Boga mego nie masz w pośrodku mnie, znalazły mię te złe rzeczy?
  • Ps 90:3 : 3 Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.
  • Ps 146:4 : 4 Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
  • Hi 34:29 : 29 Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,
  • Hi 10:9 : 9 Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
  • Hi 13:24 : 24 Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?
  • Dz 17:25 : 25 Ani rękoma ludzkiemi chwalony bywa, jakoby czego potrzebował, ponieważ on daje wszystkim żywot i oddech, i wszystko.
  • Rz 8:20-22 : 20 Gdyż stworzenie marności jest poddane, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał, 21 Pod nadzieją, że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia na wolność chwały dziatek Bożych. 22 Bo wiemy, iż wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:30
    84%

    30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    78%

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Ps 104:27-28
    2 wersety
    77%

    27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

    28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

  • Ps 146:4
    77%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Ps 90:3
    76%

    3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • Hi 4:9
    76%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • Koh 12:7
    75%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Koh 3:20
    74%

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

  • Hi 14:10
    73%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • Ps 104:7-9
    3 wersety
    73%

    7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

    8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

    9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • Hi 30:22
    72%

    22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • Rdz 3:19
    72%

    19W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.

  • Ps 78:39
    72%

    39Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

  • Hi 34:20
    72%

    20Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

  • Ps 103:14-16
    3 wersety
    72%

    14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 21:26
    71%

    26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • Ps 90:5-6
    2 wersety
    71%

    5Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Ps 73:19
    71%

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Ps 144:4
    71%

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Hi 14:12
    71%

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • Iz 2:22
    71%

    22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • Ps 135:17
    71%

    17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.

  • Hi 6:17
    71%

    17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • Ps 80:16
    70%

    16Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił.

  • Ps 107:26
    70%

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • Hi 40:13
    70%

    13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

  • Hi 14:19-20
    2 wersety
    70%

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

    20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • Wj 15:10
    70%

    10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • Ps 104:32
    70%

    32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

  • Iz 26:14
    70%

    14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

  • Ps 104:20
    70%

    20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    70%

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • Hi 12:10
    70%

    10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

  • Ps 39:10
    69%

    10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • Hi 14:2-3
    2 wersety
    69%

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • Hi 17:1
    69%

    1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Hi 36:14
    69%

    14Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.

  • Hi 24:19
    69%

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

  • Ps 17:14
    69%

    14Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.