Ksiega Hioba 21:26

Polska Biblia Gdanska

Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Koh 9:2 : 2 Wszystko się dzieje jednakowo wszystkim; jednoż przychodzi na sprawiedliwego i niezbożnego, na dobrego i na czystego i nieczystego, na ofiarującego i na tego, który nie ofiaruje; na dobrego, i na grzesznego, na przysięgającego, i na tego, co się przysięgi boi.
  • Iz 14:11 : 11 Strącona jest do piekła, pycha twoja i dźwięk muzyki twojej; podesłanoć mole, a robaki cię przykrywają.
  • Hi 20:11 : 11 Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.
  • Hi 3:18-19 : 18 Tamże więźniowie sobie wydychają, a nie słyszą głosu trapiącego ich, 19 Mały i wielki tam sobie są równi a niewolnik wolny od pana swego.
  • Hi 17:14 : 14 Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.
  • Hi 19:26 : 26 A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;
  • Hi 24:20 : 20 Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.
  • Ps 49:14 : 14 Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 16W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    75%

    32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

    33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

  • 20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • Iz 14:10-11
    2 wersety
    74%

    10Ci wszyscy odpowiadając mówią do ciebie: I tyś zemdlony jako i my, a stałeś się nam podobnym.

    11Strącona jest do piekła, pycha twoja i dźwięk muzyki twojej; podesłanoć mole, a robaki cię przykrywają.

  • 14Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

  • 13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

  • 6Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

  • Hi 4:19-21
    3 wersety
    72%

    19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 4Śmierciami ciężkiemi pomrą; nie będą ich płakać, ani ich pochowają, ale miasto gnoju na wierzchu ziemi będą; a mieczem i głodem wytraceni będą; i będą trupy ich pokarmem ptastwu niebieskiemu i i zwierzowi ziemskiemu.

  • 13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • 24I wynijdą a oglądają trupy ludzi tych, którzy wystąpili przeciwko mnie; albowiem robak ich nie zdechnie, a ogień ich nie zgaśnie, a będą obrzydliwością wszelkiemu ciału.

  • 14Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.

  • Hi 24:19-20
    2 wersety
    72%

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

    20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • Iz 14:18-19
    2 wersety
    71%

    18Wszyscy królowie narodów, cokolwiek ich było, pochowani są w sławie, każdy w domu swoim.

    19Aleś ty odrzucony od grobu swego, jako latorośl obrzydła, jako szata zabitych, których poprzebijano mieczem, którzy zstępują do grobu kamienistego, jako ścierw podeptany.

  • 71%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

  • 29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • 14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 22(Mów i to: Tak mówi Pan:) I padły trupy ludzkie jako gnój po polu, a jako snopy za żeńcami, a niemasz ktoby pochował.

  • 19Ożyją umarli twoi, trupy moje wstaną, gdy rzeczesz: Ocućcie się, a śpiewajcie mieszkający w prochu! Albowiem rosa twoja będzie jako rosa na ziołach; ale niezbożnych o ziemię uderzysz.

  • 17Proch jako wąż lizać będą, jako gadziny ziemskie ruszą się z lochów swoich, do Pana, Boga naszego, z strachem pobieżą, i bać się ciebie będą.

  • 23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

  • 8Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,

  • 19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Hi 3:21-22
    2 wersety
    70%

    21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;

    22Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.

  • 7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

  • 29Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 30A położył trupa jego w grobie swoim, i płakali go, mówiąc: Ach bracie mój!

  • 10Uczyńże im tak jako Madyjanczykom, jako Sysarze, jako Jabinowi u potoku Cyson.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 12Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

  • 20Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    70%

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 69%

    2I rozrzucą je przed słońce, i przed miesiąc, i przed wszystko wojsko niebieskie, które miłują, i którym służą, i za którymi chodzą, i których szukają, i którym się kłaniają; nie pozbierają ich, ani pogrzebią, ale będą miasto gnoju na wierzchu ziem i.

  • 6Gdy pomrą wielcy i mali w tej ziemi, nie będą pogrzebieni, ani ich płakać będą; i nie będą się rzezać, ani sobie łysiny czynić dla nich;

  • 26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;