Ksiega Hioba 24:19

Polska Biblia Gdanska

Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 49:14 : 14 Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.
  • Hi 21:13 : 13 Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
  • Hi 21:23 : 23 Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;
  • Hi 21:32-34 : 32 Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie. 33 Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby. 34 Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?
  • Hi 6:15-17 : 15 Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki, 16 Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa; 17 Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.
  • Ps 58:8-9 : 8 Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią. 9 Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.
  • Ps 68:2 : 2 Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści.
  • Prz 14:32 : 32 Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
  • Koh 9:4-6 : 4 Albowiem ktokolwiek się towarzyszy ze wszystkimi żywymi, ma nadzieję, (Gdyż i pies żywy lepszy jest, niż lew zdechły;) 5 Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich. 6 Owszem i miłość ich, i zazdrość ich i nienawiść ich już zginęła, a nie mają więcej działu na wieki we wszystkiem, co się dzieje pod słońcem.
  • Lk 12:20 : 20 Ale mu rzekł Bóg: O głupi, tej nocy upomnę się duszy twojej od ciebie, a to, coś nagotował, czyjeż będzie?
  • Lk 16:22 : 22 I stało się, że umarł on żebrak, i odniesiony był od Aniołów na łono Abrahamowe; umarł też i bogacz, i pogrzebiony jest.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • Hi 6:16-18
    3 wersety
    77%

    16Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;

    17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

    18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

  • Hi 14:11-12
    2 wersety
    76%

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • 16Grób, i żywot niepłodny, ziemia też nie bywa nasycona wodą, a ogień nie mówi: Dosyć.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • Oz 13:14-15
    2 wersety
    72%

    14Z ręki grobu wybawię ich, od śmierci wykupię ich. O śmierci! będę śmiercią twoją; o grobie! będę skażeniem twojem; żałość skryta będzie od oczów moich.

    15Bo on między braćmi owoc przyniesie; pierwej jednak przyjdzie wiatr ze wschodu, wiatr Pański od puszczy występujący, i wysuszy źródło jego, wysuszy i zdrój jego; onci rozchwyci skarby wszelkiego naczynia pożądanego.

  • 19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

  • 34Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

  • 8Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 17Pogniły ziarna pod skibami swemi, spustoszone są gumna, zburzone są szpichlerze; bo wyschło zboże.

  • 16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • 24Jam wykopał źródła, i piłem wody cudze, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki oblężonych.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 12Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 14Izali kto opuści pola moje dla skał i dla śniegu na Libanie? Izali kto opuści wody ciekące dla wody bardzo zimnej?

  • Hi 26:5-6
    2 wersety
    71%

    5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

    6Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.

  • 71%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 28Ale przewrotnicy i grzesznicy wespół starci będą, a ci, co opuścili Pana, zniszczeją.

  • 14Dlatego, aby się na potem nie wywyższało wzrostem swoim żadne drzewo przy wodach, i żeby nie wypuszczało wierzchów swoich, między gęstwiną gałęzi, i nie wspinało się nad inne wysokością swoją żadne drzewo wodami opojone. Albowiem ci wszyscy podan i są na śmierć, i wrzuceni w niskości ziemi w pośród synów ludzkich z tymi, którzy zstępują do dołu.

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 18A tak zgładzone będzie przymierze wasze z śmiercią, a porozumienie wasze z piekłem nie ostoi się; gdy bicz gwałtowny przechodzić będzie, będziecie od niego podeptani.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 4Płakać będzie i upadnie ziemia, zwątleje i obali się okrąg ziemski; zemdleją wysokie narody ziemskie,

  • 11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 14Dlatego rozszerzyło piekło gardło swoje, a rozdarło nad miarę paszczękę swoję, i zstąpią do niego szlachta i pospólstwo jego, i zgiełk jego, i ci, którzy się weselą w niem.

  • Iz 14:19-20
    2 wersety
    70%

    19Aleś ty odrzucony od grobu swego, jako latorośl obrzydła, jako szata zabitych, których poprzebijano mieczem, którzy zstępują do grobu kamienistego, jako ścierw podeptany.

    20Nie będzisz miał uczęstnictwa z nimi w pogrzebie; boś ziemię twoję pokaził, i lud swój pomordował; albowiem nasienie złośników nie będzie wspominane na wieki.

  • 6Dla tego przeklęstwo pożre ziemię, a zniszczeją obywatele jej; dlatego popaleni będą obywatele ziemi, a mało ludzi zostanie.

  • 12Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

  • 10Widząc to niepobożny, będzie się gniewał, i zębami swemi zgrzytał, i schnąć będzie; żądość niepobożnych zginie.

  • 30Gdy się staniecie jako dąb, z którego liście opadły, a jako ogród, w którym wody niemasz.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 70%

    4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;

  • 70%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

  • 14Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.