Ksiega Hioba 14:19

Polska Biblia Gdanska

Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 6:17 : 17 A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.
  • Rdz 7:21-23 : 21 Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi, i wszyscy ludzie. 22 Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło. 23 Tak wygładził Bóg wszystko stworzenie, które było na ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego, wygładzone są z ziemi, i został tylko Noe i którzy z nim byli w korabiu.
  • Hi 7:6 : 6 Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.
  • Hi 19:10 : 10 Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.
  • Hi 27:8 : 8 Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
  • Ps 30:6-7 : 6 Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po wszystek żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele. 7 Rzekłem w szczęściu swojem: Nie będę poruszony na wieki.
  • Ez 37:11 : 11 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! te kości są wszystek dom Izraelski. Oto mówią: Wyschły kości nasze, i zginęła nadzieja nasza, wygładzeni jesteśmy.
  • Lk 12:19-20 : 19 I rzekę do duszy mojej: Duszo! masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpocznijże, jedz, pij, bądź dobrej myśli. 20 Ale mu rzekł Bóg: O głupi, tej nocy upomnę się duszy twojej od ciebie, a to, coś nagotował, czyjeż będzie?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 14:18
    84%

    18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

  • Hi 14:20
    81%

    20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • Hi 14:10-11
    2 wersety
    77%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

  • Hi 12:14-15
    2 wersety
    75%

    14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

    15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • Hi 28:3-4
    2 wersety
    75%

    3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

    4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • Hi 28:9
    74%

    9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

  • Hi 22:16
    74%

    16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • Ps 74:15
    73%

    15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    73%

    18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Ps 90:3
    73%

    3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • Hi 18:4
    72%

    4Ty, który duszę twoję tracisz w zapalczywości twojej, azaż dla ciebie będzie opuszczona ziemia, a będą przeniesione skały z miejsca swego?

  • Hi 19:10
    72%

    10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

  • Hi 41:9
    72%

    9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    72%

    19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

  • Hi 30:22
    72%

    22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • Hi 24:18-19
    2 wersety
    72%

    18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

  • Hi 9:5
    72%

    5On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

  • 2 Krl 19:24
    71%

    24Jam wykopał źródła, i piłem wody cudze, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki oblężonych.

  • Hi 22:11
    71%

    11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • Hi 14:3
    71%

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • Ps 89:40
    71%

    40Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.

  • Na 1:4
    71%

    4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;

  • Hi 30:14
    71%

    14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • Ps 144:4
    71%

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Hi 17:15
    71%

    15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • Hi 27:20
    71%

    20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • Ha 1:14
    70%

    14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • Hi 11:16
    70%

    16Albowiem zapomnisz kłopotu, a jako wody, które pominęły, wspominać go będziesz.

  • Ps 114:8
    70%

    8Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.

  • Hi 12:19-20
    2 wersety
    70%

    19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

    20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

  • Lm 3:17-18
    2 wersety
    70%

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

    18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

  • Ps 18:15
    70%

    15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • Ps 52:5
    70%

    5Umiłowałeś złe, bardziej niż dobre; kłamstwo raczej mówisz, niż sprawiedliwość. Sela.

  • 2 Sm 14:14
    70%

    14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • Hi 34:15
    70%

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Ps 104:29
    70%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • Hi 38:13
    70%

    13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

  • Iz 19:5
    70%

    5I zginą wody z morza, a rzeka osiąknie i wyschnie.

  • Iz 25:12
    70%

    12A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.

  • Hi 15:13
    70%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • Iz 14:19
    70%

    19Aleś ty odrzucony od grobu swego, jako latorośl obrzydła, jako szata zabitych, których poprzebijano mieczem, którzy zstępują do grobu kamienistego, jako ścierw podeptany.

  • Ps 104:9
    69%

    9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.