Ksiega Hioba 17:15

Polska Biblia Gdanska

Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 13:15 : 15 Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
  • Hi 19:10 : 10 Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.
  • Hi 4:6 : 6 Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
  • Hi 6:11 : 11 Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?
  • Hi 7:6 : 6 Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 17:13-14
    2 wersety
    81%

    13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

    14Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

  • 16W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

  • Lm 3:17-18
    2 wersety
    80%

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

    18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

  • 11Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

  • 7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

  • Hi 7:5-8
    4 wersety
    78%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

    7Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

    8Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

  • 15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.

  • Hi 10:18-21
    4 wersety
    74%

    18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

    19Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

    21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

  • 13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    73%

    13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • Hi 8:13-14
    2 wersety
    73%

    13Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.

    14Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.

  • 8Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

  • Hi 19:26-27
    2 wersety
    73%

    26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

    27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • 21Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

  • 9I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

  • 7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 18Przeczżem wyszedł z żywota, abym doznał pracy i smutku, a żeby dni moje w hańbie strawione były?

  • 21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 72%

    6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 15Oto oni do mnie mówią: Gdzież jest to słowo Pańskie? Niechże już przyjdzie;

  • 15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • 7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

  • 20Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.

  • 47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

  • 7Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.

  • 17Nie bądźże mi na postrach; tyś nadzieja moja w dzień utrapienia.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    71%

    15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

    16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 11Rzekłem, że nie ujrzę Pana, Pana w ziemi żyjących; nie oglądam więcej człowieka między obywatelami na świecie.

  • 5Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.

  • 19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

  • 19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.