Lamentacje 3:21
Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
19Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
22Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
23Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
24Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
5Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
9Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
10Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
11I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
7Zstąpiłem aż do spodku gór, ziemia się zaworami swemi zawarła nademną na wieki; tyś jednak wywiódł z dołu żywot mój, o Panie, Boże mój!
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
21W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.
22Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.
15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
14Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.
4Łzy moje są mi miasto chleba we dnie i w nocy, gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój?
5Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.
3Miejże nadzieję w Panu, o Izraelu! odtąd aż na wieki.
6Wspomnij na litości twoje, Panie! i na miłosierdzia twoje, które są od wieku.
7Grzechów młodości mojej, i przestępstw moich nie racz pamiętać; według miłosierdzia twego wspomnij na mię, dla dobroci twojej, Panie!
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
81Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
26Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.
26Przetoż rozweseliło się serce moje i rozradował się język mój, nadto i ciało moje odpocznie w nadziei;
23Który w uniżeniu naszem pamięta na nas; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
3W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
6Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
41Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
7Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;
7Oczekujże, Izraelu! na Pana; albowiem u Pana jest miłosierdzie, a obfite u niego odkupienie.
27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:
24Miłujcież Pana wszyscy święci jego; boć Pan wiernych strzeże, oddaje sowicie hardzie postępującemu. Zmacniajcie się (a posili Bóg serca wasze) wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
17Jest mówię nadzieja, że się potem nawrócą, mówi Pan, synowie twoi do krainy swojej.
18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.
11Jest jako rana w kościach moich, gdy mi urągają nieprzyjaciele moi, mówiąc do mnie na każdy dzień: Kędy jest Bóg twój? Przeczże się smucisz, duszo moja? a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.
9Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.
166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
21Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.
6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
5Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.