Ksiega Psalmów 130:5
Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.
7Oczekujże, Izraelu! na Pana; albowiem u Pana jest miłosierdzie, a obfite u niego odkupienie.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
5Przecież jednak radzą, jakoby go zepchnąć z dostojeństwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela.
1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
81Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
82Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
24Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
25Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.
26Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
20Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.
21W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.
22Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
147Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
14Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana.
17Tedy będę oczekiwał Pana, który skrył oblicze swoje od domu Jakóbowego, i poczekam go.
21Niewinność i szczerość niech mię strzegą; bom na cię oczekiwał.
166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
2Izalim nie położył i nie uspokoił duszy mojej, jako dziecię odstawione od matki swej? odstawionemu dziecięciu była podobna we mnie dusza moja.
3Miejże nadzieję w Panu, o Izraelu! odtąd aż na wieki.
9Ale ty, Panie! naśmiewasz się z nich; naśmiewasz się ze wszystkich narodów.
1Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! duszę moję podnoszę.
5Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.
114Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
18A dlategoć Pan czekać będzie, aby się zmiłował nad wami, i dlatego się wywyższy, aby się zlitował nad wami; albowiem Pan jest Bogie sądu; błogosławieni wszyscy, którzy nań oczekują.
14Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.
21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
8Na drodze sądów twoich, Panie! oczekujemy cię; żądność duszy naszej jest do imienia twego, i do wspominania na cię.
1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!
5Daj, abym chodził w prawdzie twojej, i naucz mię; boś ty jest Bóg zbawienia mego; ciebie oczekuję dnia każdego.
8Ale do ciebie, Panie, Panie! podnoszę oczy moje; w tobie ufam, nie odpychaj duszy mojej.
7Przetoż ja na Pana patrzyć będę, oczekiwać będę Boga zbawienia mego; Bóg mój wysłucha mię.
3Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
5Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
25Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
8Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
14Albowiem nasłucham się uszczypków od wielu; strachu dość zewsząd, gdy się naradzają wespół przeciwko mnie, chytrze przemyśliwając, aby odjęli duszę moję.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
2Oto jako oczy sług pilnują rąk panów swych, i jako oczy dziewki pilnują ręki pani swej, tak oczy nasze poglądają na Pana, Boga naszego, aż się zmiłuje nad nami.
5Przeczże się smucisz, duszo moja, a przecz trwożysz sobą we mnie? Czekaj na Boga, albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.
2O jako są miłe przybytki twoje, Panie zastępów!
1Złota pieśń Dawidowa.