Dzieje Apostolskie 2:26

Polska Biblia Gdanska

Przetoż rozweseliło się serce moje i rozradował się język mój, nadto i ciało moje odpocznie w nadziei;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 16:9 : 9 Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.
  • Ps 30:11 : 11 Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim.
  • Ps 63:5 : 5 Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.
  • Ps 71:23 : 23 Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
  • Ps 22:22-24 : 22 Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię. 23 Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę. 24 Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 16:8-11
    4 wersety
    92%

    8Stawiałem Pana zawsze przed oczyma swemi; a iż on jest po prawicy mojej, nie będę wzruszony.

    9Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.

    10Bo nie zostawisz duszy mojej w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia.

    11Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.

  • Dz 2:27-31
    5 wersety
    79%

    27Albowiem nie zostawisz duszy mojej w piekle, a nie dasz świętemu twojemu oglądać skażenia.

    28Oznajmiłeś mi drogi żywota, a napełnisz mię radością przed obliczem twojem.

    29Mężowie bracia! mogę bezpiecznie mówić do was o patryjarsze Dawidzie, żeć umarł i pogrzebiony jest, a grób jego jest u nas aż do dnia dzisiejszego.

    30Będąc tedy prorokiem i wiedząc, że mu się Bóg obowiązał przysięgą, iż z owocu biódr jego według ciała miał wzbudzić Chrystusa, a posadzić na stolicy jego.

    31To przeglądając, powiedział o zmartwychwstaniu Chrystusowem, iż nie została dusza jego w piekle, ani ciało jego widziało skażenia.

  • Dz 2:24-25
    2 wersety
    77%

    24Którego Bóg wzbudził, rozwiązawszy boleści śmierci, jakoż było to niepodobne, aby od niej miał być zatrzymany.

    25Albowiem o nim mówi Dawid: Upatrywałem zawsze Pana przed obliczem mojem; bo mi jest po prawicy, abym nie był wzruszony.

  • Dz 13:34-35
    2 wersety
    74%

    34A iż go wzbudził od umarłych, aby się więcej nie wrócił do skażenia, tak powiedział: Dam wam święte dobrodziejstwa Dawidowe wierne.

    35Przeto i indziej powiada: Nie dasz Świętemu twemu widzieć skażenia.

  • 5Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.

  • 9Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.

  • 23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.

  • 16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.

  • Hi 19:26-27
    2 wersety
    73%

    26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

    27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • 5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.

  • 21W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.

  • 24Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.

  • 7Pan jest mocą moją i tarczą moją, w nim, nadzieję ma serce moje, a jestem poratowany; przetoż się rozweseliło serce moje, a pieśnią moją chwalić go będę.

  • 74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.

  • 2Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.

  • 14Toć będzie odpocznienie moje aż na wieki; tu będę mieszkał, bom go siebie upodobał.

  • 26Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.

  • 21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

  • 7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

  • 11Jest jako rana w kościach moich, gdy mi urągają nieprzyjaciele moi, mówiąc do mnie na każdy dzień: Kędy jest Bóg twój? Przeczże się smucisz, duszo moja? a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.

  • 8Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.

  • 10I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją. Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.

  • 5Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.

  • 70%

    7Wieleć ich mówią: Któż nam da oglądać dobra? Ale ty, Panie! podnieś nad nami światłość oblicza twego.

  • 11Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.

  • 5Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.

  • 34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

  • Ps 116:7-8
    2 wersety
    70%

    7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.

    8Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.

  • 34Albowiemci Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powiada: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej,

  • 15Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

  • 15Ale ja w sprawiedliwości oglądam oblicze twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twojej.

  • 6Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem; chwałą i zacnością przyodziałeś go;

  • 7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 26Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.

  • 14Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.

  • 37Lecz ten, którego Bóg wzbudził, nie widział skażenia.

  • 24Miłujcież Pana wszyscy święci jego; boć Pan wiernych strzeże, oddaje sowicie hardzie postępującemu. Zmacniajcie się (a posili Bóg serca wasze) wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu.