Ksiega Psalmów 63:5
Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.
Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Abym cię oglądał w świątnicy twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję.
4(Albowiem lepsze jest miłosierdzie twoje, niż żywot,) aby cię chwaliły wargi moje,
22A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski!
23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
6Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.
7Zaprawdęć na cię wspominam, i na łożu mojem każdej straży nocnej rozmyślam o tobie.
8Boś mi bywał na pomocy; przetoż w cieniu skrzydeł twoich śpiewać będę.
1Halleluja.
2Chwal, duszo moja! Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
8Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
14I opoję duszę kapłanów tłustością, a lud mój dobrocią moją nasyci się, mówi Pan.
1Psalm Dawidowy, gdy był na puszczy Judzkiej.
33Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
1Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
2Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.
15Ale ja w sprawiedliwości oglądam oblicze twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twojej.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
26Przetoż rozweseliło się serce moje i rozradował się język mój, nadto i ciało moje odpocznie w nadziei;
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
9Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.
21Chwałę Pańską wysławiać będą usta moje; a błogosławić będzie wszelkie ciało imię święte jego na wieki wieków.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
26O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.
9Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.
9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
4Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!
8Jakoż drogie jest miłosierdzie twoje, Boże! przetoż synowie ludzcy w cieniu skrzydeł twoich ufają.
17Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
6Wyciągam ręce moje ku tobie; dusza moja, jako sucha ziemia, ciebie pragnie. Sela.
12Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.
12A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,
4Rozwesel duszę sługi twego; bo do ciebie, o Panie! duszę swą podnoszę.
28A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
25Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.
1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
25Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.
19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
2Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
30Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.
14Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.
7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.
18Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.