Ksiega Jeremiasza 31:25

Polska Biblia Gdanska

Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 31:14 : 14 I opoję duszę kapłanów tłustością, a lud mój dobrocią moją nasyci się, mówi Pan.
  • Mt 5:6 : 6 Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości; albowiem oni nasyceni będą.
  • Ps 107:9 : 9 Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
  • J 4:14 : 14 Lecz kto by pił onę wodę, którą ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki; ale ta woda, którą ja mu dam, stanie się w nim studnią wody wyskakującej ku żywotowi wiecznemu.
  • 2 Kor 7:6 : 6 Ale Bóg, który cieszy uniżonych, pocieszył nas przez przyjście Tytusowe.
  • Iz 32:2 : 2 Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;
  • Iz 50:4 : 4 Panujący Pan dał mi język umiejętny, abym umiał czasu przygodnego mówić słowo upracowanemu. Budzi mię na każdy zaranek, pobudza uszy moje, abym słuchał tak jako uczący się pilnie.
  • Mt 11:28 : 28 Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię odpocznienie;
  • Lk 1:53 : 53 Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 26Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.

  • 9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

  • Jr 31:12-14
    3 wersety
    77%

    12I przyjdą a śpiewać będą na wysokości Syonu, i zbieżą się do dobrotliwości Pańskiej ze zbożem i z winem, i z oliwą i z jagniętami, i z cielętami, a dusza ich podobna będzie ogrodowi wilgotnemu, a nie będzie się więcej smuciła.

    13Tedy się weselić będzie panna z pląsaniem, także młodzieńcy i starcy społem; albowiem kwilenie ich obrócę w radość, a pocieszę ich, i rozweselę ich po smutku ich;

    14I opoję duszę kapłanów tłustością, a lud mój dobrocią moją nasyci się, mówi Pan.

  • 15Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.

  • 7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.

  • 7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.

  • Ps 31:9-10
    2 wersety
    72%

    9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 5Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 24Albowiem osadzać się będą w ziemi Judzkiej we wszystkich miastach jego społem oracze, i ci, którzy chodzą za stadem.

  • 13Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.

  • 7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • 11Bo cię Pan ustawicznie poprowadzi, i nasyci pod największą suszą duszę twoję, a kości twoje utuczy, i będziesz jako ogród wilgotny, a jako zdrój wód, którego wody nie ustawają.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

  • 25Jam wykopał źródła i piłem wody, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki miejsc oblężonych.

  • 5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • Hi 21:24-25
    2 wersety
    70%

    24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

    25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • 11Przeto, że ssać będziecie, i sycić się piersiami pociech jego, ssać będziecie, i rozkoszami opływać w jasności chwały jego.

  • 16Przetoż ja płaczę; z oczów moich, z oczów moich, mówię, wody cieką, że jest daleko odemnie pocieszyciel, któryby ochłodził duszę moję, synowie moi wytraceni są, przeto, iż wziął górę nieprzyjaciel.

  • 25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.

  • 19I przywrócę zaś Izraela do mieszkania jego, a paść się będzie na Karmelu, i na Basanie, i na górze Efraimowej, a w Galaadzie nasycona będzie dusza jego.

  • 11Wszystek lud jej wzdychając chleba szuka, daje kosztowne rzeczy swoje za pokarm ku posileniu duszy. Wejrzyj, Panie! a obacz; bom znieważona.

  • 3Rzekłeś: Biada mnie teraz! bo Pan przyczynia żałości do bolaści mojej; upracowałem się w wzdychaniu mojem, a odpoczynku nie znajduję.

  • 25Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony.

  • 25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

  • 5Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała.

  • 28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.

  • 15Dam też trawę na polach twoich, dla bydła twojego, i będziesz jadł, a najesz się.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 7Smucić się będzie moszcz, uwiędnie winna macica, wzdychać będą wszyscy wesołego serca.

  • 15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

  • 5Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.

  • 1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

  • 68%

    7Wieleć ich mówią: Któż nam da oglądać dobra? Ale ty, Panie! podnieś nad nami światłość oblicza twego.

  • 2Izalim nie położył i nie uspokoił duszy mojej, jako dziecię odstawione od matki swej? odstawionemu dziecięciu była podobna we mnie dusza moja.

  • 19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.

  • 25Albowiem któżby słuszniej miał jeść, i pożywać tego nad mię?

  • 26O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

  • 3Gdyż pocieszy Pan Syon, pocieszy wszystkie pustynie jego, a uczyni puszczę jego bardzo rozkoszną, a pustynię jego jako ogród Pański, radość i wesele znajdzie się w nim, dziękczynienie, i głos śpiewania.

  • 20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

  • 14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.

  • 15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.