Ksiega Psalmów 107:5

Polska Biblia Gdanska

Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Sdz 15:18-19 : 18 Zatem upragnął bardzo, i zawołał do Pana mówiąc: Tyś dał przez rękę sługi twego to wybawienie wielkie, a teraz umrę od pragnienia, albo wpadnę w ręce nieobrzezańców. 19 A tak rozszczepił Bóg skałę w Lechy, i wyszły z niej wody, i napił się, i wrócił się duch jego a ożył; przetoż nazwał imię onego źródła: źródło wzywającego, które jest w Lechy aż do dnia dzisiejszego.
  • 1 Sm 30:11-12 : 11 I znaleźli męża Egipczanina na polu, a przywiedli go do Dawida, i dali mu chleba, i jadł; dali mu też wody, i pił; 12 Dali mu także i wiązankę fig i dwie gronie rodzynków. Jadł tedy, i wrócił się duch jego weń; bo nie jadł chleba, ani pił wody przez trzy dni i przez trzy nocy.
  • Iz 44:12 : 12 Kowal kleszczami robi przy węglu, a młotami kształtuje bałwana; gdy go robi mocą ramienia swego, aż od głodu w nim i siły ustają, ani pije wody, aż i omdlewa.
  • Jr 14:18 : 18 Wyjdęli na pole, oto tam pomordowani mieczem; wyjdęli do miasta, oto i tam zmorzeni głodem; bo jako prorok tak i kapłan obchodząc kupczą ziemią, a ludzie tego nie baczą.
  • Lm 2:19 : 19 Wstań, wołaj w nocy na początku straży, wylewaj serce twoje przed obliczem Pańskiem jako wodę; podnoś do niego ręce swoje za duszę dziatek swych, które omdlewają od głodu na rogu wszystkich ulic, a rzecz: Wejrzyj Panie! a obacz, komuś tak kiedy u czynił?
  • Mk 8:2-3 : 2 Żal mi tego ludu; bo już trzy dni trwają przy mnie, a nie mają, co by jedli; 3 A jeźli je rozpuszczę głodne do domów ich, pomdleją na drodze; albowiem niektórzy z nich z daleka przyszli.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

  • 4Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

  • Ps 107:17-19
    3 wersety
    80%

    17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

    18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

    19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • 3Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

  • Ps 107:9-10
    2 wersety
    77%

    9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

    10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

  • Ps 107:26-28
    3 wersety
    77%

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

    27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

    28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Ps 107:12-13
    2 wersety
    76%

    12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

    13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

  • Ps 106:14-15
    2 wersety
    74%

    14Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.

    15I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

  • 19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.

  • 17Aby niedostatek mając chleba i wody, zdumiewał się każdy z nich, i uwiądł w nieprawościach swoich.

  • 13Dnia onego pomdleją panienki piękne, nawet i młodzieńcy od onego pragnienia;

  • 21Dlaczego każdy z nich utrapiony i zgłodniały tułaćby się musiał; a będąc zgłodniałym, sam w sobie gniewać się będzie, i złorzeczyć królowi swemu, i Bogu swemu, w górę poglądając.

  • 17Ubogich i nędznych, którzy szukają wody, a niemasz jej, których język usechł od pragnienia, Ja Pan wysłucham ich; Ja, Bóg Izraelski, nie opuszczę ich.

  • 72%

    9Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.

  • 13Przetoż w niewolę pójdzie lud mój, iż nie ma umiejętności; a zacni jego będą głodnymi, i pospólstwo jego wyschnie od pragnienia.

  • Ps 124:3-5
    3 wersety
    72%

    3Tedyćby nas byli żywo pożarli w rozpaleniu gniewu swego przeciwko nam;

    4Tedyćby nas były wody zabrały a strumień porwałby był duszę naszę;

    5Tedyćby były porwały duszę naszę one wody gwałtowne.

  • 6A teraz dusza nasza wywiędła nic inszego nie mając, oprócz tej manny, przed oczyma swemi.

  • 30A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:

  • 39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

  • 24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

  • 7Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.

  • 6Wyciągam ręce moje ku tobie; dusza moja, jako sucha ziemia, ciebie pragnie. Sela.

  • Lb 21:4-5
    2 wersety
    72%

    4Potem ruszyli się od góry Hor drogą ku morzu czerwonemu, aby obeszli ziemię Edomską; i utrudził się lud bardzo w onej drodze.

    5Przetoż mówił lud przeciw Bogu, i przeciw Mojżeszowi: Przeczżeście nas wywiedli z Egiptu, aby my pomarli na tej puszczy? bo nie masz chleba, ani wody, a dusza nasza obrzydziła sobie ten chleb nikczemny.

  • Ps 107:35-36
    2 wersety
    71%

    35Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

    36I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

  • 18I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.

  • 3A mówili do nich synowie Izraelscy: Obyśmy byli pomarli od ręki Pańskiej w ziemi Egipskiej, gdyśmy siadali nad garncy mięsa, gdyśmy się najadali chleba do sytości; bo teraz wywiedliście nas na tę puszczą, abyście pomorzyli to wszystko mnóstwo głodem.

  • 11A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.

  • 1Psalm Dawidowy, gdy był na puszczy Judzkiej.

  • 42Albowiem łaknąłem, a nie daliście mi jeść; pragnąłem, a nie daliście mi pić;

  • 15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

  • Oz 13:5-6
    2 wersety
    71%

    5Jam cię poznał na puszczy w ziemi bardzo suchej.

    6Dobremi pastwiskami swemi nasyceni są; ale gdy się nasycili, podniosło się serce ich; przetoż mię zapomnieli.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśń ćwicząca.

  • 7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

  • 21Nie upragną, gdy ich przez pustynie powiedzie; wody z skały wywiedzie im; bo rozszczepi opokę, i wypłyną wody.

  • 10Nie będą łaknąć, ani pragnąć, i nie uderzy na nich gorącość, ani słońce, bo ten, który ma litość nad nimi, poprowadzi ich, i podle źródeł wód powiedzie ich.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 11Wszystek lud jej wzdychając chleba szuka, daje kosztowne rzeczy swoje za pokarm ku posileniu duszy. Wejrzyj, Panie! a obacz; bom znieważona.

  • 5Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała.