Ksiega Hioba 30:3

Polska Biblia Gdanska

Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 24:5 : 5 Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.
  • Hi 24:13-16 : 13 Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej. 14 Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej. 15 Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe. 16 Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.
  • Hbr 11:38 : 38 (Których nie był świat godzien;) tułali się po pustyniach i po górach, i jaskiniach, i jamach ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 30:4-7
    4 wersety
    81%

    4Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.

    5Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,

    6Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

    7Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.

  • Ps 107:4-5
    2 wersety
    78%

    4Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

    5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • Hi 24:4-5
    2 wersety
    76%

    4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

    5Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

  • 74%

    9Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.

  • 74%

    9Lepiej się tym stało, którzy są pobici mieczem, niżeli tym, co umierają głodem, gdyż oni zginęli przebitymi będąc, ale ci dla niedostatku urodzajów polnych.

  • Jl 1:17-20
    4 wersety
    73%

    17Pogniły ziarna pod skibami swemi, spustoszone są gumna, zburzone są szpichlerze; bo wyschło zboże.

    18Czemu wzdycha bydło? Błąkają się stada wołów, że nie mają pastwisk, nawet i trzody owiec wyginęły.

    19Do ciebie wołam, o Panie! bo ogień pożarł pastwiska na puszczy a płomień popalił wszystkie drzewa polne;

    20Także i zwierzęta polne ryczą do ciebie, przeto, że wyschły strumienie wód, a ogień pożarł pastwiska na puszczy.

  • 17Aby niedostatek mając chleba i wody, zdumiewał się każdy z nich, i uwiądł w nieprawościach swoich.

  • 2Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.

  • 73%

    3Przed obliczem jako ogień pożerający, a za nim płomień pałający; ta ziemia jest przed nim jako ogród Eden, ale po nim będzie pustynią pustą i nie ujdzie nikt przed nim.

  • 10Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

  • 13Wszakże ta ziemia spustoszona będzie dla obywateli swoich, dla owocu wynalazków ich.

  • 24Zniszczeją od głodu, i będą strawieni gorączką, i śmiercią gorzką; zęby też bestyi poślę na nie, z jadem gadzin ziemskich.

  • 15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

  • Iz 8:21-22
    2 wersety
    72%

    21Dlaczego każdy z nich utrapiony i zgłodniały tułaćby się musiał; a będąc zgłodniałym, sam w sobie gniewać się będzie, i złorzeczyć królowi swemu, i Bogu swemu, w górę poglądając.

    22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • 10Gdy miasto obronne spustoszeje, a będzie mieszkaniem porzuconem i spustoszonem jako pustynia. Tam się paść, i tam legać będzie cielec, i ogryzie latorosłki jego.

  • 10Wyplundrowane i wybrane będzie, owszem, do szczętu spustoszone będzie; serce się rozpłynie, kolano o kolano tłuc się będzie, i boleść na wszystkich biodrach będzie, a oblicza wszystkich poczernieją.

  • 72%

    5Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.

  • 28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

  • 12Tak, że się tułać będą od morza aż do morza, i od północy aż na wschód biegać będą, szukając słowa Pańskiego, wszakże nie znajdą.

  • Jr 14:5-6
    2 wersety
    71%

    5Owszem i łani, co na polu porodziła, opuści; bo na polu trawy nie będzie.

    6A osły dzikie, stając na wysokich miejscach, chwytać będą wiatr jako smoki; ustaną oczy ich, bo nie będzie trawy.

  • 71%

    6Tak iż ani rzekli: Gdzież jest Pan, który was wywiódł z ziemi Egipskiej? który nas wodził po puszczy, po ziemi pustej i strasznej, po ziemi suchej i cieniu śmierci, po ziemi, po której nikt nie chodził, a gdzie żaden człowiek nie mieszkał?

  • 6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

  • 11Obrócą go w pustynię; płakać będzie, spustoszony będąc odemnie; ta wszystka ziemia spustoszeje, bo niemasz, ktoby to składał do serca.

  • 21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 17Choćby figowe drzewo nie zakwitnęło i nie było urodzaju na winnicach, choćby i owoc oliwy pochybił, i role nie przyniosłyby pożytku, i z owczarniby owce wybite były, a nie byłoby bydła w oborach;

  • 5Tak, że rozproszone będąc są bez paterza i stały się na pożarcie wszelkiemu zwierzowi polnemu. ponieważ się rozpierzchnęły.

  • 10Dla tych gór udam się na płacz i na narzekanie, i dla pastwisk, które są na puszczy, na kwilenie; bo spalone będą, tak, że nie będzie, ktoby je przechodził, ani tam głosu bydlęcia słychać będzie; ptastwo niebieskie i bydlęta rozbieżą się i odejdą .

  • 71%

    5Ci, którzy jadali potrawy rozkoszne, giną na ulicach, a którzy byli wychowani w szarłacie, przytulają się do gnoju.

  • 7I będą spustoszeni nad inne ziemie spustoszone, a miasta ich nad inne miasta poburzone będą;

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    71%

    17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

    18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

  • 6Dobremi pastwiskami swemi nasyceni są; ale gdy się nasycili, podniosło się serce ich; przetoż mię zapomnieli.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 5Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała.

  • 18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

  • 19Prędsi są ci, którzy nas gonią, niż orły niebieskie; po górach nas gonią, na pustyniach czyhają na nas.

  • 37Byli kamionowani, piłą przecierani, kuszeni, mieczem zabijani, chodzili w owczych i kozich skórach; byli w niedostatku, w ucisku, w niewczasach;

  • 15Bo przed mieczami uciekać będą, przed mieczem dobytym, przed łukiem napiętym, przed ciężkością bitwy.

  • 34Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

  • 30A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich: