Ksiega Hioba 33:21

Polska Biblia Gdanska

Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 19:20 : 20 Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.
  • Prz 5:11 : 11 I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
  • Ps 22:15-17 : 15 Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich. 16 Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię. 17 Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.
  • Ps 32:3-4 : 3 Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień. 4 Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela.
  • Ps 39:11 : 11 Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.
  • Ps 102:3-5 : 3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj. 4 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są. 5 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
  • Hi 7:5 : 5 Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.
  • Hi 13:28 : 28 Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.
  • Hi 14:20 : 20 Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.
  • Hi 14:22 : 22 Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.
  • Hi 16:8 : 8 Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:19-20
    2 wersety
    85%

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

    20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 79%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • Ps 102:3-5
    3 wersety
    79%

    3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • Hi 18:12-14
    3 wersety
    77%

    12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

    13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

    14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

  • 77%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • Hi 15:28-29
    2 wersety
    76%

    28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

  • Hi 21:24-25
    2 wersety
    75%

    24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

    25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • 75%

    8Ale teraz wejrzenie ich czerniejsze jest niż czarność, nie mogą poznani być na ulicach; przyschła skóra ich do kości ich, wyschła jest jako drzewo.

  • 20Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 23Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

  • 24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

  • 7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    74%

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

    15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • Hi 30:17-18
    2 wersety
    74%

    17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

    18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

  • 73%

    7Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego.

  • 26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

  • 73%

    3A jedzą mięso ludu mojego, a skórę ich z nich zdzierają,i kości ich łamią, i rąbią je jako do garnca, a jako mięso do kotła.

  • 30Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

  • 25I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • 8Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • 7Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.

  • 18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 23Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.

  • 26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

  • 22Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.