Ksiega Hioba 24:20

Polska Biblia Gdanska

Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 10:7 : 7 Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.
  • Dn 4:14 : 14 Wołał ze wszystkiej mocy, i tak rzekł: Podrąbcie to drzewo, i obetnijcie gałęzie jego, a otłuczcie liście jego, i rozrzućcie owoc jego; niech się rozbieży zwierz, który jest pod niem, i ptastwo z gałęzi jego;
  • Hi 18:16-17 : 16 Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego. 17 Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.
  • Hi 19:26 : 26 A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;
  • Hi 14:7-9 : 7 Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie. 8 Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego: 9 Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody. 10 Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?
  • Hi 17:14 : 14 Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.
  • Mt 3:10 : 10 A już i siekiera do korzenia drzew przyłożona jest; wszelkie tedy drzewo, które nie przynosi owocu dobrego, bywa wycięte, i w ogień wrzucone.
  • Koh 8:10 : 10 Tedym widział niezbożnych pogrzebionych, że się zaś nawrócili; ale którzy z miejsca świętego odeszli, przyszli w zapamiętanie w onem mieście, w którem dobrze czynili. I toć jest marność.
  • Iz 26:14 : 14 Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 21Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.

  • Hi 18:16-19
    4 wersety
    77%

    16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

    19Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

  • Hi 24:18-19
    2 wersety
    77%

    18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

  • Iz 14:19-20
    2 wersety
    74%

    19Aleś ty odrzucony od grobu swego, jako latorośl obrzydła, jako szata zabitych, których poprzebijano mieczem, którzy zstępują do grobu kamienistego, jako ścierw podeptany.

    20Nie będzisz miał uczęstnictwa z nimi w pogrzebie; boś ziemię twoję pokaził, i lud swój pomordował; albowiem nasienie złośników nie będzie wspominane na wieki.

  • Jr 20:16-17
    2 wersety
    73%

    16Niechże będzie on mąż jako miasta, które Pan podwrócił, a nie żałował tego; niech słyszy krzyk z poranku, i narzekanie czasu południa.

    17O że mię nie zabił zaraz z żywota! Oby mi była matka moja grobem moim, a żywot jej wiecznie brzemiennym!

  • Hi 20:11-12
    2 wersety
    73%

    11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

    12A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

  • 15Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

  • 21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 20:7-9
    3 wersety
    72%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

    9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

  • Hi 15:28-30
    3 wersety
    72%

    28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • Hi 21:25-26
    2 wersety
    72%

    25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

    26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 10Widząc to niepobożny, będzie się gniewał, i zębami swemi zgrzytał, i schnąć będzie; żądość niepobożnych zginie.

  • 13Boleści rodzącej ogarną go; on synem niemądrym, bo inaczej nie zostawałby tak długo w żywocie matki.

  • Hi 18:13-14
    2 wersety
    71%

    13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

    14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    71%

    20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

    21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

  • 8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

  • 20Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

  • 8Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

  • 4Śmierciami ciężkiemi pomrą; nie będą ich płakać, ani ich pochowają, ale miasto gnoju na wierzchu ziemi będą; a mieczem i głodem wytraceni będą; i będą trupy ich pokarmem ptastwu niebieskiemu i i zwierzowi ziemskiemu.

  • 10Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.

  • 20Nie będzie tam więcej nikogo w wieku dziecinnym, ani starca, któryby nie dopełnił dni swoich; bo dziecię we stu latach umrze; ale grzesznik, choćby miał i sto lat, przeklęty będzie.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 15Tam cię pożre ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jako chrząszcze; zgromadź się jako chrząszcze, zbierz się jako szarańcza.

  • 15Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 17Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

  • 32Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

  • Hi 20:26-27
    2 wersety
    69%

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

    27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 14Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

  • 17Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.

  • 16Efraim porażony będzie, korzeń ich uschnie, owocu nie przyniosą; a choćby też spłodzili, tedy wybiję najmilsze dziatki żywota ich.

  • 30I będą się paść pierworodni nędznych, a ubodzy bezpiecznie odpoczną; ale korzeń twój głodem wygubię a ostatki twoje wybiję.