Ksiega Hioba 20:20

Polska Biblia Gdanska

Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Koh 5:13-14 : 13 Bo takowe bogactwo złą sprawą giną, a syn, którego spłodzi, nie będzie miał nic w rękach swych. 14 Jako nagi wyszedł z żywota matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.
  • Iz 57:20-21 : 20 Lecz niepobożni będą jako morze wzburzone, gdy się uspokoić nie może, a którego wody wymiatają kał i błoto. 21 Niemasz pokoju niepobożnym, mówi Bóg mój.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 20:21-23
    3 wersety
    85%

    21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

    22Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.

    23Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.

  • Hi 20:12-19
    8 wersety
    80%

    12A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

    13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

    14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

    15Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.

    16Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.

    17Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

    18Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

    19Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim,

  • Hi 15:28-30
    3 wersety
    76%

    28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • Hi 20:26-28
    3 wersety
    74%

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

    27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

    28Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzień gniewu jego.

  • Hi 33:20-21
    2 wersety
    73%

    20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • Hi 15:20-21
    2 wersety
    72%

    20Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

    21Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

  • 35Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.

  • Hi 20:8-10
    3 wersety
    72%

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

    9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

    10Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

  • 19Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.

  • Hi 21:20-21
    2 wersety
    71%

    20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

    21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • Hi 27:19-20
    2 wersety
    71%

    19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

    20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • Prz 21:25-26
    2 wersety
    71%

    25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.

    26Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.

  • Hi 18:17-19
    3 wersety
    71%

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

    19Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • 24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • 25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

  • 20

  • 12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

  • 14Jeść będziesz, a nie nasycisz się, i poniżenie twoje będzie w pośrodku ciebie: pochwycisz ale nie wyniesiesz; a co wyniesiesz, na miecz podam.

  • 22Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 10Widząc to niepobożny, będzie się gniewał, i zębami swemi zgrzytał, i schnąć będzie; żądość niepobożnych zginie.

  • 3Nie dopuści Pan łaknąć duszy sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.

  • 25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • 15Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

  • 14Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

  • 2Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi duszy jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka.