Ksiega Hioba 14:22

Polska Biblia Gdanska

Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 19:20 : 20 Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.
  • Hi 19:22 : 22 Czemuż mię prześladujecie, jako Bóg, a ciała mego nie możecie się nasycić?
  • Hi 19:26 : 26 A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;
  • Hi 33:19-21 : 19 Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą. 20 Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny. 21 Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;
  • Prz 14:32 : 32 Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
  • Lk 16:23-24 : 23 A będąc w piekle, podniósłszy oczy swe, gdy był w mękach, ujrzał Abrahama z daleka, i Łazarza na łonie jego. 24 Tedy bogacz zawoławszy, rzekł: Ojcze Abrahamie! zmiłuj się nade mną, a poślij Łazarza, aby omoczył koniec palca swego w wodzie, a ochłodził język mój, bo męki cierpię w tym płomieniu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:18-22
    5 wersety
    80%

    18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

    20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 21Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

  • 25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • Hi 20:10-11
    2 wersety
    75%

    10Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

    11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 23Ponieważ wszystkie dni jego są bolesne, a zabawa jego jest frasunek, tak iż i w nocy nie odpoczywa serce jego. I toć jest marność.

  • Hi 15:20-21
    2 wersety
    73%

    20Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

    21Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

  • 73%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 13Boleści rodzącej ogarną go; on synem niemądrym, bo inaczej nie zostawałby tak długo w żywocie matki.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

  • 24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • 20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • 24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

  • Hi 30:16-17
    2 wersety
    72%

    16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

    17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 12Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni.

  • 5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

  • 15Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

  • 14Oto słudzy moi wykrzykać będą od radości serdecznej, a wy będziecie wołać od boleści serca, i od skruszenia ducha wyć będziecie.

  • 20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    71%

    12Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

    13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

  • 13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

  • 28Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

  • 3Dlatego napełnione są biodra moje boleścią, a ucisk ogarnął mię, jako ucisk rodzącą. Skrzywiłem się słysząc, a strwożyłem się widząc.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • 18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • Hi 21:20-21
    2 wersety
    71%

    20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

    21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • 19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

  • 17Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.

  • 14Jako nagi wyszedł z żywota matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.

  • 6A ty, synu człowieczy! wzdychaj, jakobyś miał biodro złamane, a w gorzkości wzdychaj przed oczyma ich.

  • 29A weźmiecieli i tego od oblicza mego, a przypadnie nań śmierć, tedy doprowadzicie sędziwość moję z żałością do grobu.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.