Lamentacje 3:28

Polska Biblia Gdanska

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 15:17 : 17 Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.
  • Lm 2:10 : 10 Starcy córki Syońskiej usiadłszy na ziemi umilknęli, posypali prochem głowę swoję, a przepasują się worami; panny Jeruzalemskie zwiszają ku ziemi głowy swe.
  • Ps 39:9 : 9 Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.
  • Ps 102:7 : 7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lm 3:26-27
    2 wersety
    80%

    26Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.

    27Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;

  • Lm 3:29-30
    2 wersety
    79%

    29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

    30Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

  • 2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 13I siedzieli z nim na ziemi siedm dni i siedm nocy, a żaden do niego słowa nie przemówił; bo widzieli, że się gwałtownie wzmagała boleść jego.

  • 23Bo na nikogo nie wkłada więcej, tak, żeby miał wchodzić w sąd z Bogiem.

  • 13Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,

  • 7Uciśniony jest i utrapiony, a nie otworzył ust swoich; jako baranek na zabicie wiedziony był, i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą, oniemiał, i nie otworzył ust swoich.

  • Hi 33:18-19
    2 wersety
    69%

    18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

  • 69%

    1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

  • 7Noszą go na ramieniu, dźwigają go, i stawiają go na miejscu jego. I stoi, a z miejsca swego się nie ruszy; jeźli kto zawoła do niego, nie ozywa się, ani go z utrapienia jego wybawia.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 20Pan jest w kościele świętobliwości swojej; umilknij przed obliczem jego wszystka ziemio!

  • 5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.

  • Lm 3:6-7
    2 wersety
    68%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • 27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.

  • 9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

  • 17Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.

  • 15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

  • 21Słuchano mię, i oczekiwano na mię, a milczano na radę moję.

  • 14Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

  • 32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • 13Przetoż roztropny czasu onego milczeć musi; bo czas zły jest.

  • 28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

  • 14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • 4Zaiste on niemocy nasze wziął na się, a boleści nasze własne nosił; a myśmy mniemali, że jest zraniony, ubity od Boga i utrapiony.

  • 13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 14Przecz my tu siedzimy? Zejdźcie się, a wynijdżmy do miast obronnych, a tam odpoczniemy; ale Pan, Bóg nasz każe nam odpocznąć, gdy nas napoi wodą żółci, iżeśmy zgrzeszyli przeciwko Panu.

  • 17Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.

  • 33Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

  • 2Izalim nie położył i nie uspokoił duszy mojej, jako dziecię odstawione od matki swej? odstawionemu dziecięciu była podobna we mnie dusza moja.

  • 2Nie będzie wołał, ani się będzie wywyższał, ani będzie słyszany na ulicy głos jego.

  • 11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • 39Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

  • 7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.