Lamentacje 3:29

Polska Biblia Gdanska

Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 40:4 : 4 Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
  • Hi 42:5-6 : 5 Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię. 6 Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.
  • Jr 31:17 : 17 Jest mówię nadzieja, że się potem nawrócą, mówi Pan, synowie twoi do krainy swojej.
  • Ez 16:63 : 63 Abyś wspomniała, i zawstydziła się, i nie mogła więcej otworzyć ust dla wstydu swego, gdy cię oczyszczę od wszystkiego, coś czyniła, mówi panujący Pan.
  • Jl 2:14 : 14 Któż wie, nie obrócili się, a nie będzieli mu żal, i nie zostawili po sobie błogosławieństwa na śniedną i mokrą ofiarę Panu, Bogu waszemu.
  • Jon 3:9 : 9 Kto wie, jeźli się nie obróci Bóg, a nie użali się tego, nie odwrócili się, mówię, od popędliwości gniewu swego, abyśmy nie zginęli.
  • So 2:3 : 3 Szukajcie Pana wszyscy pokorni na ziemi, którzy sąd jego czynicie; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, snać się ukryjecie w dzień zapalczywości Pańskiej;
  • Lk 15:18-19 : 18 Wstawszy tedy, pójdę do ojca mego i rzekę mu: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą. 19 I nie jestem godzien więcej być nazywany synem twoim, uczyń mię jako jednego z najemników twoich.
  • Lk 18:13 : 13 A celnik stojąc z daleka, nie chciał podnieść i oczu swych w niebo, ale się bił w piersi swoje, mówiąc: Boże! bądź miłościw mnie grzesznemu.
  • Rz 3:19 : 19 A wiemy, iż cokolwiek zakonowi mówi, tym którzy są pod zakonem, mówi, aby wszelkie usta były zatulone i aby wszystek świat podlegał karaniu Bożemu.
  • 2 Krn 33:12 : 12 Który będąc uciśniony, modlił się Panu, Bogu swemu, i upokorzył się bardzo przed obliczem Boga ojców swoich,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 30Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

  • 28Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

  • 16Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

  • 16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

  • 6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • 13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • 29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.

  • 9Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?

  • 26Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;

  • Hi 13:13-15
    3 wersety
    70%

    13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

    14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

    15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • 5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:

  • 3Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

  • 29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • 20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,

  • 3Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.

  • 27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

  • 24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

  • 21Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!

  • 69%

    3Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

  • 14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

  • Hi 33:18-19
    2 wersety
    69%

    18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

  • 4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?

  • 25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

  • 9Kto wie, jeźli się nie obróci Bóg, a nie użali się tego, nie odwrócili się, mówię, od popędliwości gniewu swego, abyśmy nie zginęli.

  • Hi 6:9-10
    2 wersety
    68%

    9Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

    10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 21Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?

  • 3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?

  • Hi 27:22-23
    2 wersety
    68%

    22Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

    23Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

  • 19Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

  • 39Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

  • 31Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.