Ksiega Przyslów 29:20
Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
19Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
3Gdy co Bogu poślubisz, nie omieszkiwaj tego oddać, boć mu się głupi nie podobają; cokolwiek poślubisz, oddaj.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.