Ksiega Przyslów 30:22
Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;
Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
23Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
12Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.
5Głupi składa ręce swe, a je ciało swoje.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
16Biada tobie, ziemio! której król jest dziecięciem, i której książęta rano biesiadują.
17Błogosławionaś ty, ziemio! której król jest synem zacnych, a której książęta czasu słusznego jadają dla posilenia, a nie dla opilstwa.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
19Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
5Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
7Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.
2Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
1Gdy siądziesz, abyś jadł z panem, uważaj pilnie, kto jest przed tobą;
21Dla trzech rzeczy porusza się ziemia, owszem dla czterech, których znieść nie może:
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
25Albowiem któżby słuszniej miał jeść, i pożywać tego nad mię?
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
19A kto wie, będzieli mądrym, czyli głupim? a wszakże będzie panował nad wszystką pracą moją, którąm prowadził, i w którejm był mądry pod słońcem. Aleć i to marność.
23Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
9Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.
22Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.