Ksiega Koheleta 10:14
Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
14Mądry ma oczy w głowie swej, ale głupi w ciemnościach chodzi; a wszakżem poznał, że jednakie przygody na wszystkich przychdzą.
15Dlategom rzekł w sercu mojem: Mali mi się tak dziać, jako się głupiemu dzieje, przeczżem go ja tedy mądrośćią przeszedł? Przetożem rzekł w sercu mojem: I toć jest marność.
16Albowiem nie na wieki będzie pamiątki mądrego i głupiego, dlatego, iż to, co teraz jest, we dni przyszłe wszystkiego zapomną; a jako umiera mądry, tak i głupi.
19A kto wie, będzieli mądrym, czyli głupim? a wszakże będzie panował nad wszystką pracą moją, którąm prowadził, i w którejm był mądry pod słońcem. Aleć i to marność.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
7Że nie wie, co ma być; bo kiedy się co stanie, któż mu oznajmi?
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
3Gdy co Bogu poślubisz, nie omieszkiwaj tego oddać, boć mu się głupi nie podobają; cokolwiek poślubisz, oddaj.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
8Albowiem co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi?
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
10Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;