Ksiega Przyslów 24:7
Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
20Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.
21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
19Albowiem mądrość tego świata głupstwem jest u Boga; bo napisano: Który chwyta mądrych w chytrości ich;
6Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.