Ksiega Przyslów 10:21
Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
20Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
10Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.
11Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
30Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
2Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.