Ksiega Przyslów 29:11
Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
2Serce mądrego jest po prawej stronie jego; ale serce głupiego po lewej stronie jego.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.