Ksiega Przyslów 19:10
Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
12Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
19Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
5Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
7Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
6Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj;
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
26Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
16Biada tobie, ziemio! której król jest dziecięciem, i której książęta rano biesiadują.
17Błogosławionaś ty, ziemio! której król jest synem zacnych, a której książęta czasu słusznego jadają dla posilenia, a nie dla opilstwa.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
2Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.