Ksiega Przyslów 26:1
Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
8Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
2Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
13Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza.
14Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
22Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
5Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.