Ksiega Przyslów 26:1

Polska Biblia Gdanska

Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 12:8 : 8 Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki. Ze wszystkich stron niepobożni krążą, gdy wywyższeni bywają najpodlejsi między synami ludzkimi.
  • Ps 15:4 : 4 Przed którego oczyma wzgardzony jest niezbożnik, ale tych, którzy się boją Pana, ma w uczciwości; który, choć przysięże z szkodą swoją, nie odmienia;
  • Prz 17:7 : 7 Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
  • Prz 19:10 : 10 Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
  • Prz 26:8 : 8 Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
  • Prz 28:16 : 16 Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.
  • Koh 10:5-7 : 5 Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności: 6 Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają; 7 Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.
  • Ps 52:1 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca.
  • Sdz 9:7 : 7 Co gdy powiedziano Jotamowi, szedłszy stanął na wierzchu góry Garyzym, a podniósłszy głos swój wołał, i rzekł im: Posłuchajcie mię mężowie Sychem, a was też Bóg usłyszy.
  • Sdz 9:20 : 20 Ale jeźliż nie, niechajże wynijdzie ogień z Abimelecha, a pożre męże Sychem, i dom Mello; niechajże też wynijdzie ogień od mężów Sychem, i z domu Mello, a pożre Abimelecha.
  • Sdz 9:56-57 : 56 I oddał Bóg ono złe Abimelechowi, które uczynił nad ojcem swoim, zabiwszy siedmdziesiąt braci swych. 57 I wszystko złe mężów Sychem obrócił Bóg na głowę ich; a przyszło na nie przeklęstwo Jotama, syna Jerobaalowego.
  • 1 Sm 12:17-18 : 17 Izali dziś nie pszeniczne żniwa? Będę wzywał Pana, a puści gromy i dżdże, a dowiecie się, i obaczycie, jaka jest wielka złość wasza, którejście się dopuścili przed oczyma Pańskiemi, żądając sobie króla. 18 Przetoż wołał Samuel do Pana, i puścił Pan gromy i deszcz dnia onego, i bał się wszystek lud bardzo Pana i Samuela.
  • Est 3:1-9 : 1 Po tych sprawach wielmożnym uczynił król Aswerus Hamana, syna Hamedatowego, Agagiejczyka, i wywyższył go, i wystawił stolicę jego nad wszystkich książąt, którzy byli przy nim. 2 A wszyscy słudzy królewscy, którzy byli u bramy królewskiej, kłaniali mu się, i upadali przed Hamanem: albowiem tak był rozkazał król o nim. Ale Mardocheusz nie kłaniał się, ani upadał przed nim. 3 Przetoż rzekli słudzy królewscy, którzy byli w bramie królewskiej, do Mardocheusza: Czemuż ty przestępujesz rozkazanie królewskie? 4 A gdy tak do niego na każdy dzień mawiali, a nie usłuchał ich, oznajmili to Hamanowi, chcąc widzieć, jeźli się ostoją słowa Mardocheuszowe; bo im był powiedział, że był Żydem. 5 A widząc Haman, iż się Mardocheusz nie kłaniał, ani upadał przed nim, napełniony jest Haman popędliwością. 6 I miał to sobie za rzecz lekką, targnąć się na samego Mardocheusza; (bo mu było oznajmiono, z którego ludu był Mardocheusz,) przetoż się starał Haman, aby wytracił wszystkich Żydów, którzy byli po wszystkiem królestwie Aswerusowem, naród Mardocheu szowy. 7 A tak miesiąca pierwszego (ten jest miesiąc Nisan) roku dwunastego króla Aswerusa rozkazał Haman miotać Pur (to jest los) przed sobą ode dnia do dnia, i od miesiąca aż do miesiąca dwunastego; (ten jest miesiąc Adar.) 8 Bo był rzekł Haman do króla Aswerusa: Jest lud niektóry rozproszony i rozsypany między ludem po wszystkich krainach królestwa twego, którego prawa różne są od praw wszystkich narodów, a praw królewskich nie przestrzegają; przetoż nie jest pożyteczno królowi, zaniechać ich. 9 Jeźli się tedy królowi zda, niech będzie napisano, aby byli wytraceni. A ja dziesięć tysięcy talentów srebra odważę do rąk przełożonych nad tą pracą, aby je odnieśli do skarbu królewskiego. 10 Tedy zdjął król pierścień swój z ręki swej, i dał go Hamanowi Agagiejczykowi, synowi Hamedatowemu, nieprzyjacielowi żydowskiemu. 11 I rzekł król do Hamana: Srebroć to daruję, i ten lud, abyś z nim czynił, coć się podoba. 12 Przetoż przyzwano pisarzy królewskich miesiąca pierwszego, trzynastego dnia tegoż miesiąca, i napisano wszystko, jako był rozkazał Haman, do książąt królewskich, i do starostów, którzy byli nad każdą krainą, i do hetmanów każdego narodu, do każdej krainy według pisma jej, i do każdego narodu według języka jego. Imieniem króla Aswerusa napisano, i zapieczętowano sygnetem królewskim. 13 I rozesłano listy przez posłów do wszystkich krain królewskich, aby wygładzono, wymordowano, i wytracono wszystkich Żydów, od młodego aż do starca, dziatki i niewiasty, dnia jednego, trzynastego dnia miesiąca dwunastego, (ten jest miesiąc Adar.) a korzyść ich aby rozchwycono. 14 A tać suma była tych listów, aby obwołano po wszystkich krainach, i oznajmiono wszystkim narodom, żeby byli gotowi na on dzień. 15 Tedy wyjechali posłowie spieszno z rozkazaniem królewskiem; przybito też wyrok w Susan, w mieście stołecznem, a król i Haman siedzieli pijąc; ale miasto Susan było zatrwożone.
  • Est 4:6 : 6 Wyszedł tedy Atach do Mardocheusza na ulicę miejską, która była przed bramą królewską;
  • Est 4:9 : 9 Tedy przyszedłszy Atach oznajmił Esterze słowa Mardocheuszowe.
  • Prz 26:3 : 3 Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 26:7-12
    6 wersety
    77%

    7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.

    8Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.

    9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.

    10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.

    11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.

    12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.

  • Prz 26:2-5
    4 wersety
    75%

    2Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.

    3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.

    4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.

    5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

  • 10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

  • 35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.

  • Koh 7:5-6
    2 wersety
    72%

    5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.

    6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.

  • 24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.

  • 9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.

  • Prz 12:15-16
    2 wersety
    71%

    15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

    16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.

  • 16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?

  • 7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.

  • 1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

  • Prz 25:13-14
    2 wersety
    71%

    13Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza.

    14Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu.

  • Prz 20:3-4
    2 wersety
    71%

    3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.

    4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

  • 16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.

  • 5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.

  • 23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.

  • 7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

  • 18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.

  • 11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.

  • Prz 14:7-9
    3 wersety
    69%

    7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.

    8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.

    9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.

  • 6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;

  • 22Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.

  • 6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.

  • 5Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.

  • 20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

  • 22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;

  • 33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.

  • 23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

  • 3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.

  • 3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

  • 9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.

  • 18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.

  • 24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.

  • 2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

  • 3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.

  • 8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.