Ksiega Przyslów 25:28
Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru.
Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
26Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym.
27Jako jeść wiele miodu nie jest rzecz dobra: tak szukanie własnej sławy jest niesławne.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,
11Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
10Starte będzie miasto próżności; każdy dom zawarty będzie, aby do niego nie wchodzono.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
5Dopieroż człowiek opiły, przewrotny i hardy nie ostoi się w mieszkaniu swojem, który rozszerza jako piekło duszę swoję, a jest jako śmierć, która się nie może nasycić, choćby zgromadził do siebie wszystkie narody, a zebrał do siebie wszystkich lud zi.
2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
23Przeciwko takowym nie masz zakonu.
8Niemasz człowieka, coby miał moc nad żywotem, żeby zahamował duszę, ani ma mocy nade dniem śmierci; ani ma, czemby się bronił w tym boju, ani wyswobodzi niezbożnego niepobożność.
1Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; przetoż każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
31A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.
5(Bo jeźliby kto nie umiał swego własnego domu rządzić, jakoż pieczę będzie miał o kościele Bożym?)
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
14Miasto małe, a w niem ludzi mało, przeciw któremu przyciągnął król możny, i obległ je, i usypał przeciwko niemu wały wielkie;
15Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny.
16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.
5Szykuje mocarzy swoich, ale jednak upadną w szyku swym; pospieszy się do murów, jakoby tam zgotowana była obrona.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
18Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
10Także policzyliście domy w Jeruzalemie, a rozwaliliście domy na oprawę murów.
1Pieśń stopni dla Salomona. Jeźli Pan domu nie zbuduje, próżno pracują ci, którzy go budują; jeźli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuje ten, który go strzeże.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.