Ksiega Przyslów 14:28
W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo.
14Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
34Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
14Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe.
15Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny.
16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.
16Nie bywa król wybawiony przez wielkość wojska, ani mocarz nie ujdzie przez wielką moc swoję.
22Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
2Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.
25Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.
26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
27Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
28Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
4Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz?
28Gdy niepobożni powstawają, kryje się człowiek; ale gdy giną, sprawiedliwi się rozmnażają.
6Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj;
7Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje.
16Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.
6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
18Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
17Błogosławionaś ty, ziemio! której król jest synem zacnych, a której książęta czasu słusznego jadają dla posilenia, a nie dla opilstwa.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
12Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
6Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
21Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
14Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
14Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;
9Lepiej mieć nadzieję w Panu, niżeli ufać w książętach.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
14Miasto małe, a w niem ludzi mało, przeciw któremu przyciągnął król możny, i obległ je, i usypał przeciwko niemu wały wielkie;
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.