Ksiega Przyslów 18:12

Polska Biblia Gdanska

Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 15:33 : 33 Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
  • Prz 11:2 : 2 Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
  • Prz 16:18 : 18 Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
  • Prz 29:23 : 23 Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
  • Ez 28:2 : 2 Synu człowieczy! mów książęciu Tyrskiemu: Tak mówi panujący Pan: Dlatego, iż się podniosło serce twoje, a mówisz: Jam jest Bóg, siedzę w pośród morza na stolicy Boskiej, gdyżeś ty człowiek, a nie Bóg, choć serce swoje stawiasz jako serce Boże;
  • Ez 28:9 : 9 Izali mówiąc rzeczesz przed tym, który cię zabijać będzie: Jestem Bóg? gdyżeś człowiek a nie Bóg w ręku mordercy twego.
  • Dn 5:23-24 : 23 Owszem, przeciwko Panu nieba podniosłeś się, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię; a ty i książęta twoi, żony twoje, i założnice twoje, piliście wino z niego; nadto bogi srebrne i złote, miedziane, żelazne, drewniane, i kamienne, którzy nie widzą, ani słyszą, i nic nie wiedzą, chwaliłeś, a Boga, w którego ręku jest tchnienie twoje, i u którego są wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś. 24 Przetoż teraz od niego posłana jest ta część ręki, i pismo to wyrażone jest.
  • Dn 9:20 : 20 A gdym ja jeszcze mówił, i modliłem się, i wyznawałem grzech mój i grzech ludu mego Izraelskiego, i przekładałem modlitwę moję przed twarzą Pana, Boga mego, za górę świętobliwości Boga mego;
  • Dn 9:23 : 23 Na początku modlitw twoich wyszło słowo, a jam przyszedł, abym ci je oznajmił, boś ty wielce przyjemny; a tak miej wzgląd na to słowo, a zrozumiej to widzenie.
  • Lk 14:11 : 11 Bo wszelki, kto się wywyższa, poniżony będzie, a kto się poniża, wywyższony będzie.
  • Dz 12:21-23 : 21 A dnia pewnego Herod oblekłszy się w szatę królewską i siadłszy na stolicy, uczynił rzecz do nich. 22 A lud wołał: Głos Boży a nie człowieczy. 23 A zarazem uderzył go Anioł Pański, przeto, że nie dał chwały Bogu, a będąc roztoczony od robactwa, zdechł.
  • 1 P 5:5 : 5 Także, młodsi! bądźcie poddani starszym, a wszyscy jedni drugim bądźcie poddani. Pokorą bądźcie wewnątrz ozdobieni, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje.
  • Iz 6:5-9 : 5 I rzekłem: Biada mnie! jużem zginął, przeto, żem człowiek splugawionych warg, a mieszkam w pośrodku ludu, który ma splugawione wargi; a iż króla, Pana zastępów, widziały oczy moje. 6 I przyleciał do mnie jeden z Serafinów, mając w ręce swej węgiel rozpalony, który kleszczykami wziął z ołtarza; 7 I dotknął się ust moich, a rzekł: Oto się dotknął ten węgiel warg twoich, a odejdzie nieprawość twoja, a grzech twój zgładzony będzie. 8 Potemem słyszał głos Pana mówiącego: Kogoż poślę? a kto nam pójdzie? Tedym rzekł: Otom ja, poślij mię. 9 A on rzekł: Idź, a powiedz ludowi temu: Słuchajcie słuchając, a nie rozumijcie, a widząc patrzajcie, a nie poznawajcie. 10 Zatwardź serce ludu tego, a uszy jego obciąż, i oczy jego zawrzyj, aby nie widział oczyma swemi, a uszyma swemi nie słyszał, i sercem swem nie zrozumiał, a nie nawrócił się, i nie był uzdrowion. 11 A gdym rzekł: Dokądże Panie? A on rzekł: Dokąd nie spustoszeją miasta, tak aby nie było obywatela; i domy, aby nie było w nich człowieka, a ziemia do szczętu nie spustoszeje; 12 Dokąd Pan daleko nie zapędzi wszelkiego człowieka, a nie będzie doskonałe spustoszenie w pośród ziemi; 13 Dokąd jeszcze na nią dziesiąta zguba nie przyjdzie, a dopiero skażona będzie, A wszakże jako one dęby, które są przy bramie Zallechet podporą, tak nasienie święte jest podporą jej.
  • Ez 16:49-50 : 49 Oto ta była nieprawość Sodomy, siostry twojej, pycha, sytość chleba, i obfitość pokoju; co ona mając i córki jej, ręki jednak ubogiego i nędznego nie posilała. 50 Owszem, wyniósłszy się, czyniły obrzydliwość przed obliczem mojem; przetożem je zniósł, jako mi się zdało.
  • Hi 42:6-9 : 6 Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele. 7 A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój. 8 Przetoż teraz, weźmijcie sobie siedm cielców, i siedm baranów, a idźcie do sługi mego Ijoba, i ofiarujcie całopalenie za się; a Ijob, sługa mój, niech się modli za wami; bo oblicze jego przyjmę, abym nie uczynił z wami według głupstwa waszego; boście nie mówili tak przystojnie o mnie, jako Ijob, sługa mój. 9 A tak odeszli Elifas Temańczyk, i Bildad Suhitczyk, i Sofar Naanatczyk, i uczynili, jako im rozkazał Pan; i przyjął Pan oblicze Ijobowe. 10 Zatem Pan przywrócił to, co było pobrane Ijobowi, gdy się modlił za przyjaciół swoich; i rozmnożył Pan wszystko, cokolwiek miał Ijob, w dwójnasób. 11 Zeszli się tedy do niego wszyscy bracia jego, i wszystki siostry jego, i inni wszyscy, którzy go przedtem znali, i jedli z nim chleb w domu jego, a żałując go cieszyli go z strony wszystkiego złego, które był Pan nań przywiódł; i dał mu każdy z nich upominek jeden, i każdy nausznicę złotą jedne. 12 A tak Pan błogosławił ostatnim czasom Ijobowym, więcej niż początkom jego. Bo miał czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów, i tysiąc oślic. 13 Miał też siedm synów, i trzy córki. 14 I dał imię pierwszej Jemina, a imię drugiej Kietzyja, a imię trzeciej Kierenhappuch. 15 A nie znajdowały się niewiasty tak piękne, jako córki Ijobowe, we wszystkiej onej ziemi; i dał im ojciec ich dziedzictwo między braćmi ich. 16 Potem Ijob żył sto i czterdzieści lat, i oglądał synów swych, i synów synów swoich, aż do czwartego pokolenia. 17 A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 16:18-19
    2 wersety
    86%

    18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

    19Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.

  • 23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

  • 33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.

  • 2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.

  • 13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.

  • 11Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.

  • 15A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.

  • 4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.

  • 12A kto by się wywyższał, będzie poniżony; a kto by się poniżał, będzie wywyższony.

  • Iz 2:10-12
    3 wersety
    75%

    10Wnijdź w skałę, a skryj się w prochu przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego.

    11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.

    12Albowiem dzień Pana zastępów przyjdzie na wszelkiego pysznego i wyniosłego, i na każdego wywyższonego, że będzie poniżony;

  • Prz 12:8-9
    2 wersety
    74%

    8Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.

    9Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.

  • 10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.

  • 18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.

  • 17I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 11Bo wszelki, kto się wywyższa, poniżony będzie, a kto się poniża, wywyższony będzie.

  • 22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.

  • 3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.

  • 10Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.

  • 11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.

  • 15Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi.

  • 71%

    3Pycha serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie?

  • Prz 14:28-29
    2 wersety
    71%

    28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.

    29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.

  • 12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.

  • 3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

  • 1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

  • 6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;

  • 25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.

  • 18Mów królowi i królowej: Upokorzcie się, usiądźcie na ziemi; bo spadła z głowy waszej korona chwały waszej.

  • 5Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.

  • 11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

  • 16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.

  • 4Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie niepobożnych są grzechem.

  • 17Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;

  • 16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.

  • 16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

  • 35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.

  • 29Słyszeliśmy o pysze Moabowej, że jest bardzo pyszny; o wysokomyślności jego, i o hardości jego, i o nadętości jego, i o wyniosłości serca jego.

  • 1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.

  • 70%

    6Owszem, hojniejszą daje łaskę; bo mówi: Bóg się pysznym sprzeciwia, ale pokornym łaskę daje.

  • 23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

  • 11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.

  • 12Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.