Ksiega Hioba 33:17

Polska Biblia Gdanska

Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 20:6 : 6 Tedy mu rzekł Bóg we śnie: Wiemci ja, żeś to w prostości serca swego uczynił; i dla tegom cię zawściągnął, abyś nie zgrzeszył przeciwko mnie, i nie dopuściłem ci, abyś się jej dotknął.
  • Pwt 8:16 : 16 Który cię karmił manną na puszczy, której nie znali ojcowie twoi, aby cię trapił, i doświadczał cię, abyć na ostatek dobrze uczynił.
  • 2 Krn 32:25 : 25 Ale nie według dobrodziejstw sobie uczynionych sprawował się Ezechyjasz, bo się wyniosło serce jego; przetoż powstał przeciw niemu gniew, i przeciw Judzie, i przeciw Jeruzalemowi.
  • Hi 17:11 : 11 Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
  • Iz 2:11 : 11 Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
  • Iz 23:9 : 9 Pan zastępów postanowił to, aby ohydził pychę wszelkiej sławy, a żeby do zniewagi przywiódł wszystkich zacnych na ziemi.
  • Dn 4:30-37 : 30 Mówił król i rzekł: Izali nie to jest on Babilon wielki, którym ja w sile mocy mojej zbudował, aby był stolicą królestwa i ku ozdobie sławy mojej? 31 A gdy jeszcze ta mowa była w ustach królewskich, oto głos z nieba przyszedł mówiąc: Tobie się mówi, królu Nabuchodonozorze! że królestwo twoje odeszło od ciebie; 32 I od ludzi wyrzucą cię, a z zwierzem polnym będzie mieszkanie twoje; trawą jako wół paść się będziesz, ażby się wypełniło siedm lat nad tobą, dokądbyś nie poznał, że Najwyższy panuje nad królestwem ludzkiem, a że je daje, komu chce. 33 Tejże godziny wypełniło się ono słowo nad Nabuchodonozorem; bo go wyrzucono od ludzi, a trawę jadał jako wół, a rosą niebieską ciało jego skrapiane było, aż na nim włosy urosły jako pierze orle, a paznogcie jego jako pazury u ptaków. 34 A po skończeniu onych dni podniosłem ja Nabuchodonozor w niebo oczy moje, a rozum mój do mnie się zaś wrócił, i błogosławiłem Najwyższego, a Żyjącego na wieki chwaliłem i wysławiałem; bo władza jego władza wieczna, a królestwo jego od narodu do narodu. 35 A wszyscy obywatele ziemi jako za nic poczytani są. Według woli swojej postępuje, z wojskiem niebieskiem i z obywatelami ziemi, a niemasz, ktoby wstręt uczynił ręce jego i rzekł mu: Cóż to czynisz? 36 Tegoż czasu rozum mój wrócił się do mnie, a do sławy królestwa mego ozdoba moja, i dostojność moja wróciła się do mnie; nadto hetmani moi i książęta moi szukali mię, a na królestwie mojem zmocniłem się, i wielmożność większa mi jest przydana. 37 A tak teraz ja Nabuchodonozor chwalę, i wywyższam i wysławiam króla niebieskiego, którego wszystkie sprawy są prawdą, a ścieszki jego sądem, a który chodzących w hardości poniżyć może.
  • Oz 2:6 : 6 Przetoż oto Ja zagrodzę cierniem drogę jej, a ugrodzę płot, aby ścieżek swoich nie znalazła.
  • Mt 27:19 : 19 A gdy on siedział na sądowej stolicy, posłała do niego żona jego, mówiąc: Nie miej żadnej sprawy z tym sprawiedliwym; bom wiele ucierpiała dziś we śnie dla niego.
  • Dz 9:2-6 : 2 I prosił go o listy do Damaszku do bóżnic, iż jeźliby tam znalazł tej drogi (tą drogą idących) których mężów albo niewiasty, aby ich związane przywiódł do Jeruzalemu. 3 A gdy jechał, stało się, gdy się przybliżał do Damaszku, że z prędka oświeciła go światłość z nieba. 4 A padłszy na ziemię, usłyszał głos do siebie mówiący: Saulu! Saulu! przeczże mię prześladujesz? 5 Tedy rzekł: Ktoś jest, Panie? A Pan rzekł: Jam jest Jezus, którego ty prześladujesz; trudno tobie przeciw ościeniowi wierzgać. 6 A Saul drżąc i bojąc się, rzekł: Panie! co chcesz, abym ja uczynił? A Pan do niego: Wstań, a wnijdź do miasta, a tam ci powiedzą, co byś ty miał czynić.
  • 2 Kor 12:7 : 7 A iżbym się zacnością objawienia nader nie wynosił, dany mi jest bodziec ciału, anioł szatan, aby mię policzkował, żebym się nad miarę nie wynosił.
  • Jk 4:10 : 10 Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

  • 16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,

  • 20O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.

  • 23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

  • 13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.

  • 4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

  • 18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.

  • 4Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

  • 35Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;

  • 17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 1Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.

  • 13Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

  • 12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

  • 33Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

  • 13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

  • 20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

  • Hi 11:10-11
    2 wersety
    70%

    10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

    11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?

  • 18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

  • 7Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.

  • 14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

  • 28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.

  • Ps 36:2-3
    2 wersety
    69%

    2Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Niemasz bojaźni Bożej przed oczyma jego.

    3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.

  • 29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • 10Wnijdź w skałę, a skryj się w prochu przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego.

  • 13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • 11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.

  • 30Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.

  • 34

  • 12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.

  • 3Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.

  • Hi 15:30-31
    2 wersety
    69%

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

    31Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

  • 17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • 23Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

  • 9Bo powiedział: Nie pomoże człowiekowi, choćby się podobał Bogu.

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • 8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

  • 6Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.

  • 7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

  • 2Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.

  • 23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

  • 15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

  • 68%

    3Pycha serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie?

  • 2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.

  • 28Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 25Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.