Ksiega Hioba 7:17

Polska Biblia Gdanska

Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hbr 2:6 : 6 A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?
  • Ps 8:4 : 4 Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,
  • Ps 144:3 : 3 Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?
  • 1 Sm 24:14 : 14 Jako mówi przypowieść starodawna: Od niezbożnych wynijdzie niezbożność; przetoż ręka moja nie będzie na tobie.
  • Hi 7:12 : 12 Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?
  • Hi 34:14-15 : 14 Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął: 15 Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 8:4-5
    2 wersety
    85%

    4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

    5Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    84%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 18A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?

  • Hbr 2:6-7
    2 wersety
    81%

    6A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

    7Na małą chwilę mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad uczynkami rąk twoich,

  • Hi 15:13-14
    2 wersety
    78%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

    14Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

  • 17Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

  • 11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

  • Hi 10:3-6
    4 wersety
    76%

    3Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?

    4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?

    5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

    6Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 6Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 75%

    1Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?

  • 47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

  • 24Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.

  • 5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

  • Hi 7:20-21
    2 wersety
    74%

    20Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

    21Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

  • 16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • 11Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

  • 7Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz?

  • 12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • 19Lecz i to mało było przed oblicznością twoją, Panie Boże; aleś też obietnicę uczynił o domie sługi twego na czas daleki, a to prawie obyczajem ludzkim, Panie Boże!

  • 7Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?

  • 2Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

  • 8Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.

  • 3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • 14(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

  • 6Jeźli zgrzeszysz, cóż uczynisz przeciwko niemu? a jeźliby były rozmnożone nieprawości twoje, cóż mu uczynisz?

  • 9Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • Hi 33:12-13
    2 wersety
    72%

    12Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.

    13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

  • 71%

    2Wysłuchaj mię, gdy cię wzywam, Boże sprawiedliwości mojej! któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu; zmiłuj się nademną, a wysłuchaj modlitwę moję.

  • Hi 34:13-14
    2 wersety
    71%

    13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

  • 32Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

  • 4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

  • 15Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?

  • 13Przypatrz się sprawie Bożej; bo któż może wyprostować, co on skrzywi?

  • 18Nadto rzekłem w sercu swem o sprawie synów ludzkich, że im Bóg okazał, aby wiedzieli, że są podobni bydłu.

  • 11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca.