Ksiega Hioba 25:6

Polska Biblia Gdanska

Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 22:6 : 6 Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
  • Iz 41:14 : 14 Nie bój się, robaczku Jakóbie, garstko ludu Izraelskiego! Jać będę na pomocy, mówi Pan a odkupiciel twój, Święty Izraelski.
  • Rdz 18:27 : 27 A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
  • Hi 4:19 : 19 Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.
  • Hi 7:17 : 17 Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    76%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • Hi 25:4-5
    2 wersety
    75%

    4Jakoż tedy nędzny człowiek usprawiedliwiony być może przed Bogiem? albo jako może być czysty urodzony z niewiasty?

    5Oto i miesiącby nie świecił i gwiazdyby nie były czyste w oczach jego:

  • Hi 15:13-14
    2 wersety
    75%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

    14Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

  • 19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

  • Ps 8:4-5
    2 wersety
    74%

    4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

    5Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • 16Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

  • Koh 6:10-11
    2 wersety
    72%

    10Czemkolwiek kto jest, już tak nazwano imię jego; i wiadomo było, że człowiekiem być miał, i że się nie może sądzić z mocniejszym nad się.

    11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

  • 72%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

  • Hi 14:1-3
    3 wersety
    72%

    1Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 17Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

  • 6A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • 10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • Hi 17:14-15
    2 wersety
    70%

    14Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

    15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • 11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • Hi 10:4-6
    3 wersety
    69%

    4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?

    5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

    6Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?

  • 12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

  • 6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.

  • 11Strącona jest do piekła, pycha twoja i dźwięk muzyki twojej; podesłanoć mole, a robaki cię przykrywają.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • 15Tam cię pożre ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jako chrząszcze; zgromadź się jako chrząszcze, zbierz się jako szarańcza.

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • 21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

  • 16Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

  • 6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.

  • 12Ja, Jam jest pocieszyciel wasz. Któżeś ty, że się boisz człowieka śmiertelnego, i syna człowieczego trawie podobnego?

  • 2A nie wchodź w sąd z sługą twoim; albowiem nie będzie usprawiedliwiony przed obliczem twoim żaden żyjący.

  • 15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.