Ksiega Psalmów 144:3

Polska Biblia Gdanska

Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 8:4 : 4 Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,
  • Hbr 2:6 : 6 A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?
  • Hi 7:17 : 17 Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?
  • Hi 15:14 : 14 Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?
  • Ps 146:3-4 : 3 Nie ufajcie w książętach, ani w żadnym synu ludzkim, w którym nie masz wybawienia. 4 Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 7:17-18
    2 wersety
    84%

    17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

    18A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?

  • Ps 8:4-5
    2 wersety
    84%

    4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

    5Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 6A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

  • Ps 39:4-5
    2 wersety
    78%

    4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

    5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

  • Ps 89:47-49
    3 wersety
    77%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

    49Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

  • Hi 15:13-14
    2 wersety
    77%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

    14Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

  • 6Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • Hi 10:4-6
    3 wersety
    75%

    4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?

    5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

    6Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?

  • 11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.

  • Ps 103:14-15
    2 wersety
    74%

    14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

  • 3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • 17Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

  • 11Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

  • 11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

  • 73%

    2Wysłuchaj mię, gdy cię wzywam, Boże sprawiedliwości mojej! któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu; zmiłuj się nademną, a wysłuchaj modlitwę moję.

  • 6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

  • 3Panie! będzieszli nieprawości upatrywał, Panie! któż się zostoi?

  • 3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

  • 20Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.

  • 2 Sm 7:19-20
    2 wersety
    72%

    19Lecz i to mało było przed oblicznością twoją, Panie Boże; aleś też obietnicę uczynił o domie sługi twego na czas daleki, a to prawie obyczajem ludzkim, Panie Boże!

    20I cóż więcej ma mówić Dawid przed tobą? albowiem ty znasz sługę twego, o Panie Boże.

  • 4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

  • 8Wyższe są niż niebiosa, cóż uczynisz? Głębsze niż piekło, jakoż poznasz?

  • 2A nie wchodź w sąd z sługą twoim; albowiem nie będzie usprawiedliwiony przed obliczem twoim żaden żyjący.

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • 9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

  • 24Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?

  • 18Cóż jeszcze więcej ma mówić Dawid przed tobą o uwielbieniu sługi twego? albowiem ty znasz sługę twego.

  • 13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

  • 27Przeczże tedy powiadasz, Jakóbie! przeczże tak mówisz Izraelu: Skryta jest droga moja przed Panem, a sprawa moja przed Boga mego nie przychodzi?

  • 13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • 2Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

  • 6Jeźli zgrzeszysz, cóż uczynisz przeciwko niemu? a jeźliby były rozmnożone nieprawości twoje, cóż mu uczynisz?

  • 13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

  • 9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.