Ksiega Psalmów 89:47

Polska Biblia Gdanska

Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:7 : 7 Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.
  • Hi 10:9 : 9 Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
  • Hi 14:1 : 1 Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;
  • Ps 39:5-6 : 5 Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę. 6 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
  • Ps 119:84 : 84 Wieleż będzie dni sługi twego? kiedyż sąd wykonasz nad tymi, którzy mię prześladują?
  • Ps 144:4 : 4 Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.
  • Jk 4:14 : 14 (Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para zaiste jest, która się na mały czas pokazuje, a potem niszczeje.)
  • Hi 9:25-26 : 25 Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego. 26 Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 39:4-7
    4 wersety
    81%

    4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

    5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

    6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

    7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

  • Ps 89:48-49
    2 wersety
    80%

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

    49Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

  • Ps 89:45-46
    2 wersety
    78%

    45Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.

    46Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    77%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    76%

    13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • Hi 7:6-7
    2 wersety
    75%

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

    7Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

  • Hi 7:16-17
    2 wersety
    75%

    16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

    17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • Ps 90:9-10
    2 wersety
    74%

    9Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

    10Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • Ps 102:23-24
    2 wersety
    74%

    23Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

    24Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

  • 11Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

  • 73%

    2Wysłuchaj mię, gdy cię wzywam, Boże sprawiedliwości mojej! któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu; zmiłuj się nademną, a wysłuchaj modlitwę moję.

  • 5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 12Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 72%

    1Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?

  • Hi 14:1-2
    2 wersety
    72%

    1Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 10Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;

  • 9Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.

  • 10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • 20Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?

  • 18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

  • 20Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

  • 29Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

  • 11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • Ps 90:12-13
    2 wersety
    71%

    12Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

    13Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

  • 15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 14Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja.

  • 71%

    4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

  • 11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

  • 3Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

  • 4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?