Ksiega Psalmów 146:4

Polska Biblia Gdanska

Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:29 : 29 Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
  • Koh 12:7 : 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.
  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • 1 Kor 2:6 : 6 A mądrość mówimy między doskonałymi; ale mądrość nie tego świata, ani książąt tego świata, którzy giną;
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Rdz 6:17 : 17 A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.
  • Hi 14:21 : 21 Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.
  • Hi 17:1 : 1 Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.
  • Hi 17:11 : 11 Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
  • Ps 33:10 : 10 Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
  • Ps 90:3 : 3 Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.
  • Iz 2:22 : 22 Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?
  • Lm 4:20 : 20 Tchnienie nozdrzy naszych, to jest pomazaniec Pański, pojmany jest w jamach ich, o którymeśmy mówili: W cieniu jego żyć będziemy między narodami.
  • Dn 5:23 : 23 Owszem, przeciwko Panu nieba podniosłeś się, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię; a ty i książęta twoi, żony twoje, i założnice twoje, piliście wino z niego; nadto bogi srebrne i złote, miedziane, żelazne, drewniane, i kamienne, którzy nie widzą, ani słyszą, i nic nie wiedzą, chwaliłeś, a Boga, w którego ręku jest tchnienie twoje, i u którego są wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś.
  • Hi 27:3 : 3 Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
  • Hi 14:10 : 10 Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    80%

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • 29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    76%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • Koh 3:19-20
    2 wersety
    76%

    19Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 3Nie ufajcie w książętach, ani w żadnym synu ludzkim, w którym nie masz wybawienia.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • Ps 103:15-16
    2 wersety
    75%

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    74%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • 17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

  • 3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    73%

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    72%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    72%

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • 72%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • Ps 39:5-6
    2 wersety
    72%

    5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

    6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

  • 5Błogosławiony, którego Bóg Jakóbowy jest pomocnikiem, którego nadzieja jest w Panu, Bogu jego;

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • 6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    71%

    15A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • Hi 14:5-6
    2 wersety
    71%

    5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

    6Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.

  • 7Trawa usycha, kwiat opada; skoro wiatr Pański powionie nań; zaprawdęć ludzie są tą trawą.

  • 14(Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para zaiste jest, która się na mały czas pokazuje, a potem niszczeje.)

  • 10Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • 11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 4Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.