Ksiega Koheleta 12:7

Polska Biblia Gdanska

I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Ps 146:4 : 4 Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • Dn 12:2 : 2 A wiele z tych, którzy śpią w prochu ziemi, ocucą się, jedni ku żywotowi wiecznemu, a drudzy na pohańbienie i na wzgardę wieczną.
  • Za 12:1 : 1 Brzemię słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego:
  • Koh 3:20-21 : 20 Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca. 21 A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?
  • Iz 57:16 : 16 Nie będę się zaiste na wieki wadził, ani się wiecznie gniewał; boćby duch przed obliczem mojem zemdlał, i dusze, którem Ja uczynił.
  • Hi 34:14-15 : 14 Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął: 15 Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.
  • Ps 90:3 : 3 Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.
  • Hbr 12:9 : 9 A nadto cielesnych ojców naszych mieliśmy, którzy nas karali, a baliśmy się ich; zaż daleko więcej nie mamy być poddani Ojcu duchów, abyśmy żyli?
  • Hbr 12:23 : 23 Do walnego zgromadzenia, i do zebrania pierworodnych, którzy są spisani w niebie, i do Boga, sędziego wszystkich, i do duchów sprawiedliwych i doskonałych;
  • Jr 38:16 : 16 Tedy przysiągł król Sedekijasz Jeremijaszowi potajemnie, mówiąc: Jeko żyje Pan, który nam tę duszę stworzył, że cię nie zabiję, ani cię wydam w rękę mężów tych, którzy szukają duszy twojej.
  • Rdz 18:27 : 27 A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
  • Lb 16:22 : 22 Lecz oni upadli na oblicza swe i rzekli: O Boże, Boże Duchów, i wszelkiego ciała! człowiek jeden zgrzeszył, a na wszystekże lud gniewać się będziesz?
  • Lb 27:16 : 16 Niech opatrzy Pan, Bóg duchów wszelkiego ciała, mężem godnym to zgromadzenie;
  • Hi 4:19-20 : 19 Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól. 20 Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
  • Hi 7:21 : 21 Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.
  • Hi 20:11 : 11 Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 3:19-22
    4 wersety
    83%

    19Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

    22Przetoż obaczyłem, że człowiekowi niemasz nic lepszego, jedno weselić się z pracy swej, gdyż to jest dział jego; albowiem któż go do tego przywiedzie, aby poznał to, co ma być po nim?

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    81%

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Koh 12:5-6
    2 wersety
    80%

    5Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą,

    6Pierwej niż się przerwie sznur srebrny, i niż się stłucze czasza złota, a rozsypie się wiadro nad zdrojem, a skruszy się koło nad studnią;

  • Koh 12:8
    79%

    8Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a wszystko marność.

  • Ps 146:4
    77%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Ps 104:29-30
    2 wersety
    75%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

    30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    75%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Rdz 3:19
    74%

    19W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.

  • Koh 4:7
    74%

    7Znowu obróciwszy się ujrzałem drugą marność pod słońcem.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    74%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • Ps 90:3
    73%

    3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    72%

    15A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • Koh 1:2-7
    6 wersety
    72%

    2Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność.

    3Cóż za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słońcem?

    4Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

    5Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

    6Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr.

    7Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

  • Koh 12:1-2
    2 wersety
    72%

    1Pamiętaj tedy na stworzyciela swego we dni młodości twojej, pierwej niżeli nastaną złe dni, i nadejdą lata, o których rzeczesz: Nie podobają mi się.

    2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.

  • Koh 6:11-12
    2 wersety
    72%

    11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

    12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?

  • Koh 7:2
    71%

    2Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

  • Rdz 2:7
    70%

    7Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.

  • Ps 103:16
    70%

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 16:22
    70%

    22Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.

  • Koh 2:11
    70%

    11Lecz gdym się obejrzał na wszystkie sprawy swoje, które czyniły ręce moje, i na prace, którem podejmował pracując: oto wszystko marność, i utrapienie ducha, i niemasz nic pożytecznego pod słońcem.

  • Hi 17:16
    70%

    16W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

  • 2 Sm 14:14
    70%

    14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • Ps 144:4
    70%

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Koh 9:10
    69%

    10Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem niemasz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz.

  • Koh 8:10
    69%

    10Tedym widział niezbożnych pogrzebionych, że się zaś nawrócili; ale którzy z miejsca świętego odeszli, przyszli w zapamiętanie w onem mieście, w którem dobrze czynili. I toć jest marność.

  • Hi 14:2
    69%

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • Hi 38:38
    69%

    38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • Hi 13:12
    69%

    12Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.

  • Hi 21:26
    69%

    26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • Koh 11:8
    69%

    8A wszakże, choćby przez wiele lat żyw był człowiek, a przez te wszystkie weseliłby się, tedy przywiódłszy sobie na pamięć dni ciemności, jako ich wiele będzie, cokolwiek przeszło, uzna być marnością.

  • Koh 3:15
    69%

    15To, co było, teraz jest, a co będzie, już było; albowiem Bóg odnawia to, co przeminęło.

  • Koh 8:8
    69%

    8Niemasz człowieka, coby miał moc nad żywotem, żeby zahamował duszę, ani ma mocy nade dniem śmierci; ani ma, czemby się bronił w tym boju, ani wyswobodzi niezbożnego niepobożność.

  • Koh 4:16
    69%

    16Nie było końca niestatkowi wszystkiego ludu, którykolwiek był przed nimi; nie będąć się potomkowie cieszyć z niego. A tak i to jest marność, i utrapienie ducha. Strzeż nogi twojej, gdy idziesz do domu Bożego, a bądź skłonniejszym ku słuchaniu, niżeli ku dawaniu ofiar ludzi głupich; boć oni nie wiedzą, że źle czynią.