Ksiega Koheleta 12:6

Polska Biblia Gdanska

Pierwej niż się przerwie sznur srebrny, i niż się stłucze czasza złota, a rozsypie się wiadro nad zdrojem, a skruszy się koło nad studnią;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Za 4:2-3 : 2 I rzekł do mnie: Cóż widzisz? I rzekłem: Widzę, a oto świecznik wszystek złoty, a czasza na wierzchu jego, i siedm lamp jego na nim, siedm też nalewek do onych siedmiu lamp, które są na wierzchu jego; 3 Dwie też oliwy przytem, jedna po prawej stronie czaszy, a druga po lewej stronie jej.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    80%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

    8Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a wszystko marność.

  • Koh 12:1-5
    5 wersety
    76%

    1Pamiętaj tedy na stworzyciela swego we dni młodości twojej, pierwej niżeli nastaną złe dni, i nadejdą lata, o których rzeczesz: Nie podobają mi się.

    2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.

    3W dzień, którego się poruszą stróże domowi, i zachwieją się mężowie duży i ustaną melący, przeto, iż ich mało będzie, i zaćmią się wyglądający oknami;

    4I zawrą się drzwi z dworu z słabym głosem mełcia; i powstanie na głos ptaszy, i ustaną wszystkie córki śpiewające.

    5Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą,

  • 7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    69%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • Koh 6:11-12
    2 wersety
    69%

    11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

    12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?

  • 14I pokruszy ją, jako się kruszy stłuczone naczynie garncarskie; a tak mu nie sfolguje, iż się nie znajdzie po stłuczeniu jego i skorupa, którąby mógł nabrać ognia z ogniska, albo naczerpać wody z kałuży.

  • Koh 11:8-10
    3 wersety
    69%

    8A wszakże, choćby przez wiele lat żyw był człowiek, a przez te wszystkie weseliłby się, tedy przywiódłszy sobie na pamięć dni ciemności, jako ich wiele będzie, cokolwiek przeszło, uzna być marnością.

    9Przetoż wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie.

    10A tak oddal gniew od serca twego, i odrzuć złość od ciała twego, gdyż dzieciństwo i młodość są marnością.

  • Hi 12:14-15
    2 wersety
    69%

    14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

    15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 10Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem niemasz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz.

  • 20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

  • 6Czas szukania, i czas stracenia; czas chowania, i czas odrzucenia;

  • 21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 2Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

  • 12Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada.

  • 16W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

  • 17Nie bądź nader niepobożnym, ani nazbyt głupim; przeczżebyś miał umrzeć przed czasem swoim?

  • 6A choćby też żył przez dwa tysiące lat, a dobregoby nie użył, azaż do jednego miejsca wszyscy nie idą?

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 9Lepiej jest co oczyma widzieć, niżeli tego żądać; aleć i to marność i utrapienie ducha.

  • 33Wszelkie zaś naczynie gliniane, w które by co z tych rzeczy wpadło, ze wszystkiem, coby w niem było, nieczyste się stanie, a samo stłuczone będzie.

  • 22Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

  • 12Izali moc kamienna moc moja? albo ciało moje miedziane?

  • 5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

  • 14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

  • 67%

    6Bramy się przy rzekach otworzą, a kościół się rozpłynie;

  • 15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.

  • 26Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.

  • Prz 5:15-16
    2 wersety
    66%

    15Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!

    16Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.

  • 10Albowiem sieci jego zepsowane będą, i wszyscy, którzy robią sadzawki dla ryb.

  • 17Pogniły ziarna pod skibami swemi, spustoszone są gumna, zburzone są szpichlerze; bo wyschło zboże.

  • 2Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność.

  • 22Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.