Ksiega Hioba 34:15

Polska Biblia Gdanska

Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Koh 12:7 : 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.
  • Iz 57:16 : 16 Nie będę się zaiste na wieki wadził, ani się wiecznie gniewał; boćby duch przed obliczem mojem zemdlał, i dusze, którem Ja uczynił.
  • Iz 27:4 : 4 Zapalczywości żadnej we mnie niemasz. Któż mi da oset albo ciernie, abym przeciwko niej walczył, i spalił ją do szczętu?
  • Hi 9:22 : 22 Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;
  • Hi 10:9 : 9 Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
  • Hi 30:23 : 23 Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.
  • Ps 90:3-9 : 3 Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy. 4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna. 5 Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie. 6 Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha. 7 Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni. 8 Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego. 9 Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze. 10 Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 3:19-21
    3 wersety
    85%

    19Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    81%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

    8Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a wszystko marność.

  • Ps 146:4
    80%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    79%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • Hi 34:14
    78%

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

  • Ps 104:29
    78%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • Hi 34:16
    77%

    16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • 1 P 1:24
    77%

    24Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

  • Ps 144:4
    76%

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Ps 103:14-16
    3 wersety
    76%

    14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Rdz 7:21-22
    2 wersety
    75%

    21Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi, i wszyscy ludzie.

    22Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.

  • Hi 21:26
    75%

    26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • Ps 90:3
    75%

    3Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

  • Iz 2:22
    74%

    22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • Ps 49:12
    74%

    12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • Iz 40:6-7
    2 wersety
    74%

    6Głos mówiącego: Wołaj. I rzekł: Cóż mam wołać? To: Wszelkie ciało jest trawa, a wszystka zacność jego jako kwiat polny.

    7Trawa usycha, kwiat opada; skoro wiatr Pański powionie nań; zaprawdęć ludzie są tą trawą.

  • Rdz 3:19
    74%

    19W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.

  • Hi 14:2
    73%

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • Ps 78:39
    72%

    39Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

  • Prz 5:11
    72%

    11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • Ps 22:29
    72%

    29Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

  • Hi 33:22
    72%

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • Hi 15:30
    72%

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • Hi 17:1
    71%

    1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Hi 4:9
    71%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 1 Kor 15:39
    71%

    39Nie każde ciało jest jednakiem ciałem; ale inszeć jest ciało ludzkie, a insze ciało bydlęce, insze rybie, a insze ptasze.

  • Hi 14:14
    71%

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • Hbr 1:11
    71%

    11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

  • Hi 13:12
    71%

    12Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    71%

    19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    71%

    15A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • 2 Sm 14:14
    71%

    14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • Hi 38:38
    71%

    38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • Hi 20:11
    71%

    11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • Hi 15:13
    70%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • Hi 20:7
    70%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • Oz 4:3
    70%

    3Dlatego ziemia kwilić będzie, a zemdleje wszystko, co na niej mieszka; zwierz polny i ptastwo niebieskie, nawet i ryby morskie zginą.

  • Hi 21:33
    70%

    33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

  • Ps 102:26
    70%

    26I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.