Ksiega Hioba 34:14

Polska Biblia Gdanska

Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:29 : 29 Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
  • Iz 24:22 : 22 I będą zgromadzeni, jako zgromadzeni bywają więźniowie do ciemnicy, a będą zamknieni w tarasie; po wielu, mówię, dniach, nawiedzeni będą.
  • Hi 7:17 : 17 Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?
  • Hi 9:4 : 4 Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 34:15-16
    2 wersety
    78%

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

    16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • Iz 2:22
    73%

    22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • Hi 34:13
    73%

    13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

  • Hi 12:10
    73%

    10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

  • Hi 15:13-14
    2 wersety
    72%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

    14Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

  • Hi 11:13
    72%

    13Jeźli ty przygotujesz serce twoje, a wyciągniesz do niego ręce twoje;

  • Hi 11:10
    72%

    10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • Ps 146:4
    71%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Hi 7:17
    71%

    17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • Hi 14:10
    71%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • Hi 27:3
    71%

    3Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

  • Koh 12:7
    71%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Koh 3:21
    71%

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • Ps 104:29
    70%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • Hi 33:4
    70%

    4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

  • Hi 23:13-14
    2 wersety
    70%

    13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

    14Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

  • Hi 24:22
    69%

    22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • Prz 18:14
    69%

    14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

  • Hi 33:17
    69%

    17Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;

  • Hi 32:8
    69%

    8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

  • Hi 14:14
    69%

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • Hi 14:5
    69%

    5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

  • Hi 9:4
    69%

    4Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

  • Hi 14:3
    68%

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • Hi 34:23
    68%

    23Bo na nikogo nie wkłada więcej, tak, żeby miał wchodzić w sąd z Bogiem.

  • Hi 34:29
    68%

    29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • Hi 37:24
    68%

    24

  • Hi 41:34
    68%

    34

  • Ps 33:14-15
    2 wersety
    68%

    14Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.

    15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.

  • Hi 26:13
    68%

    13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

  • Hi 12:14
    68%

    14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

  • Lm 3:29
    68%

    29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

  • Rdz 2:7
    68%

    7Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.

  • Hi 9:18-19
    2 wersety
    68%

    18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

    19Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

  • Ha 1:11
    68%

    11Tedy się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego.

  • Ps 78:39
    68%

    39Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

  • Hi 34:21
    67%

    21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • Hi 21:4
    67%

    4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • Hi 38:38
    67%

    38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • Hi 15:30
    67%

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • Hi 26:4
    67%

    4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?

  • Ps 103:14
    67%

    14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

  • Iz 42:5
    67%

    5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.

  • Ps 144:4
    67%

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Hi 34:9
    67%

    9Bo powiedział: Nie pomoże człowiekowi, choćby się podobał Bogu.