Ksiega Hioba 33:4
Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
Dodatkowe zasoby
Wersety referencyjne
- Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
- Hi 32:8 : 8 Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
- Hi 27:3 : 3 Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
- Hi 10:3 : 3 Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?
- Hi 10:12 : 12 Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.
- Ps 33:6 : 6 Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
- Rz 8:2 : 2 Albowiem zakon Ducha żywota, który jest w Chrystusie Jezusie, uwolnił mię od zakonu grzechu śmierci.
- 1 Kor 15:45 : 45 Takci też napisane: Stał się pierwszy człowiek Adam w duszę żywą, ale pośledni Adam w ducha ożywiającego.
Podobne wersety (AI)
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
- Hi 27:2-32 wersety82%
2Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
3Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
- 76%
8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
- Hi 33:5-62 wersety75%
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
6Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
- 75%
4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
- Hi 33:2-32 wersety74%
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
- 73%
5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.
- Iz 38:15-162 wersety73%
15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.
16Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie.
- 73%
10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
- Hi 10:11-122 wersety72%
11Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.
12Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.
- 72%
2Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.
- Hi 4:15-162 wersety71%
15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.
16Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
- 71%
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
- 71%
1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.
- 70%
4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
- 70%
8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.
- 70%
14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:
- 70%
6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
- 70%
16Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.
- 70%
30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.
- 70%
7Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
- 70%
32Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?
- 70%
3I napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, i rozumem, i umiejętnością we wszelakiem rzemiośle.
- 70%
4Panujący Pan dał mi język umiejętny, abym umiał czasu przygodnego mówić słowo upracowanemu. Budzi mię na każdy zaranek, pobudza uszy moje, abym słuchał tak jako uczący się pilnie.
- 70%
3Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.
- 70%
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
- 69%
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
- 69%
22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.
- 69%
15Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)
- 69%
18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.
- 69%
4Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.
- 69%
3Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.
- 69%
2I wstąpił w mię duch, gdy przemówił do mnie, a postawił mię na nogi moje, i słyszałem mówiącego do mnie;
- 69%
4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;
- 69%
31I napełnił go Duchem Bożym, mądrością, i umiejętnością wszelkiego rzemiosła;
- 68%
1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
- 68%
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
- 68%
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
- 68%
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
- 68%
18Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
- 68%
14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
- 68%
18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!
- 68%
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
- 68%
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?