Ksiega Hioba 33:2
Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
16Przetoż Ijob próżno otwiera usta swe, a bez umiejętności rozmnaża słowa swoje.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
1Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.
2I zawołał Ijob, mówiąc:
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
7Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność obrzydliwością jest wargom moim.
2Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,
17Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:
1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
9A wyciągnąwszy Pan rękę swoję, dotknął się ust moich, i rzekł mi Pan: Otom dał słowa moje do ust twoich.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
2Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
18Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
4Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
35Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.
2Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.
22A ręka Pańska była przy mnie w wieczór przedtem, niż przyszedł ten, który uciekł, i otworzyła usta moje, aż do mnie rano przyszedł; otworzyła mówię usta moje, abym niemym dalej nie był.
1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
1A Ijob odpowiadając rzekł:
5Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.