Ksiega Psalmów 78:2
Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
4Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
35Aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka mówiącego: Otworzę w podobieństwach usta moje, wypowiem skryte rzeczy od założenia świata.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
7Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność obrzydliwością jest wargom moim.
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
3Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
18Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
2Synu człowieczy! zadaj zagadkę, a mów w podobieństwie o domu Izraelskim,
2Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,
19Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.
20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
12Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:
15Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.
5Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
49I rzekłem: Ach panujący Panie! Oni mówią o mnie: Ten tylko w przypowieściach mówi.
11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
15I zaczął przypowieść swoję i rzekł: Mówił Balaam, syn Beorów, mówił mąż, którego oczy są otworzone;
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
3Pierwsze rzeczy z dawnam opowiadał, a co z ust moich wyszło i com ogłaszał, naglem czynił, i przychodziło.
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
13Dlategoć im w podobieństwach mówię, iż widząc nie widzą, i słysząc nie słyszą, ani rozumieją.
10Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
12Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.
6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
2Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.