Lamentacje 3:6

Polska Biblia Gdanska

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 88:5-6 : 5 Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy. 6 Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.
  • Ps 143:3 : 3 Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.
  • Ps 143:7 : 7 Pośpiesz się, a wysłuchaj mię, Panie! ustaje duch mój; nie ukrywajże oblicza twego przedemną; bomci podobny zstępującym do grobu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    87%

    3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Lm 3:7-12
    6 wersety
    84%

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

    8A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

    10Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

    11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

    12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

  • Lm 3:1-5
    5 wersety
    84%

    1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

    3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

    5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

  • Ps 88:4-6
    3 wersety
    80%

    4Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

    5Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.

    6Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

  • Hi 19:8-9
    2 wersety
    80%

    8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

    9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.

  • 13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

  • 53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

  • Hi 10:21-22
    2 wersety
    77%

    21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

    22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • Lm 3:15-17
    3 wersety
    75%

    15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

    16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • 16Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?

  • 6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

  • 75%

    5Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

  • 17Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

  • Hi 16:11-12
    2 wersety
    75%

    11Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.

    12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

  • 6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

  • 75%

    3Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

  • 3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.

  • 3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 5Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

  • 7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

  • 13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • 11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.

  • 23Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.

  • 12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

  • 11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.