Ksiega Hioba 23:17

Polska Biblia Gdanska

Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 19:8 : 8 Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
  • Hi 22:11 : 11 Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
  • Iz 57:1 : 1 Sprawiedliwy ginie, a nikt tego do serca nieprzypuszcza; i mężowie pobożni schodzą, a nikt tego nie uważa, że przed przyjściem złego sprawiedliwy zebrany bywa;
  • 2 Krl 22:20 : 20 Przetoż oto Ja cię zbiorę do ojców twoich, a będziesz zebrany do grobu twego w pokoju, aby nie oglądały oczy twoje wszystkiego złego, które Ja przywiodę na to miejsce. I odniesiono tę rzecz królowi.
  • Hi 6:9 : 9 Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!
  • Hi 15:22 : 22 Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.
  • Hi 18:6 : 6 Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.
  • Hi 18:18 : 18 Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 19:7-9
    3 wersety
    79%

    7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.

    8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

    9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.

  • Hi 29:3-4
    2 wersety
    78%

    3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

    4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;

  • 77%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

  • Hi 23:15-16
    2 wersety
    77%

    15Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

    16Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

  • Ps 139:11-12
    2 wersety
    76%

    11Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

    12Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.

  • Hi 10:20-22
    3 wersety
    76%

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

    21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

    22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • Hi 3:4-6
    3 wersety
    76%

    4Bodaj się był on dzień obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!

    5Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

    6Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

  • 16Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?

  • Hi 3:9-10
    2 wersety
    75%

    9Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!

    10Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.

  • Hi 23:7-9
    3 wersety
    75%

    7Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

    8Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

    9Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

  • Hi 17:11-13
    3 wersety
    75%

    11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

    12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

    13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

  • 23Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • Lm 3:6-7
    2 wersety
    75%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • 24Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?

  • 22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.

  • Hi 16:16-17
    2 wersety
    74%

    16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

    17Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)

  • 16Chociażem Ja tego nie zabiegał, abym był pasterzem twoim, anim dnia boleści pragnął, ty wiesz, cokolwiek wyszło z ust moich, przed obliczem twojem jest.

  • 23Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

  • 20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

  • 28Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

  • 7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.

  • 19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • 18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

  • 19Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.

  • 10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • 22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • 13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • 13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

  • 3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.