Ksiega Psalmów 57:6

Polska Biblia Gdanska

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 145:14 : 14 Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
  • Ps 140:5 : 5 Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.
  • Ps 142:3 : 3 Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.
  • Ps 143:4 : 4 I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.
  • Prz 28:10 : 10 Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre.
  • Prz 29:5 : 5 Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
  • Mi 7:2 : 2 Pobożny z ziemi zginął, a szczerego niemasz między ludźmi; wszyscy zgoła o wylaniu krwi myślą, każdy łowi siecią brata swego.
  • Mt 26:37-38 : 37 A wziąwszy z sobą Piotra i dwóch synów Zebedeuszowych, począł się smęcić i tęsknić. 38 Tedy im rzekł Jezus: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcież tu, a czujcie ze mną.
  • 1 Sm 23:22-26 : 22 Idźcież proszę, a starajcie się tem pilniej; wywiedzcie się, a wyszpiegujcie to miejsce jego, gdzie się obraca. Kto go tam widział? bo mi powiadano, że sobie bardzo chytrze postępuje. 23 Wypatrzcież tedy, a obaczcie wszystkie te miejsca skryte, w których się ukrywa; potem wrócicie się do mnie z czem pewnem, i pójdę z wami; a będzieli w ziemi, tedy go będę szukał po wszystkich tysiącach Judzkich. 24 Wstali tedy, i poszli do Zyf przed Saulem; ale Dawid i mężowie jego byli na puszczy Maon, w polach po prawej stronie Jesymon. 25 Bo gdy wyszedł Saul, i mężowie jego, szukać go, oznajmiono Dawidowi, który zstąpił z skały, i mieszkał na puszczy Maon. Co usłyszawszy Saul, gonił Dawida aż na puszczę Maon. 26 I szedł Saul po jednej stronie góry, a Dawid i mężowie jego po drugiej stronie góry. I spieszył się Dawid, aby mógł ujść przed Saulem; bo Saul i lud jego obtaczali Dawida i męże jego, aby je pojmali.
  • Ps 7:15-16 : 15 Oto rodzi nieprawość, bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo. 16 Kopał dół, i wykopał go; ale wpadnie w dół, który sam uczynił.
  • Ps 9:15-16 : 15 Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem. 16 Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.
  • Ps 35:7-8 : 7 Albowiem bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej. 8 Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.
  • Ps 42:6 : 6 Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 5Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.

  • Ps 35:7-8
    2 wersety
    83%

    7Albowiem bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej.

    8Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

  • Ps 56:5-7
    3 wersety
    82%

    5Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.

    6Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.

    7Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.

  • 15Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • Ps 59:3-4
    2 wersety
    79%

    3Wyrwij mię od tych, którzy broją nieprawość, a od mężów krwawych wybaw mię.

    4Albowiem oto czyhają na duszę moję; zbierają się przeciwko mnie mocarze bez przestępstwa mego i bez grzechu mego, o Panie!

  • 22Niech będzie słyszany krzyk z domów ich, gdy na nich nagle wojsko przywiedziesz; bo ukopali dół, aby mię ułapili a sidła ukryli na nogi moje.

  • 78%

    5Jeźlim złe oddał temu, który ze mną w pokoju mieszkał; jeźliżem nie wyrwał tego, który mię dręczył bez przyczyny:

  • 3Boże! dla imienia twego wybaw mię, a w mocy twojej podejmij się sprawy mojej.

  • Ps 141:9-10
    2 wersety
    77%

    9Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, i od sideł czyniących nieprawość.

    10Niech wpadną razem w sieci swoje niepobożni, a ja za tem przeminę.

  • 53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

  • 3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.

  • 10Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,

  • 85Pyszni pokopali mi doły, co nie jest według zakonu twojego.

  • 9Przylgnęła dusza moja do ciebie; prawica twoja podpiera mię.

  • 4Boś ty jest skałą moją, i obroną moją; przetoż dla imienia twego prowadź mię, i zaprowadź mię.

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • 16Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!

  • 6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.

  • Lm 1:13-14
    2 wersety
    75%

    13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

    14Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać.

  • 13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

  • Lm 3:11-12
    2 wersety
    75%

    11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

    12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

  • 16Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

  • 15Oto rodzi nieprawość, bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo.

  • 2Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek.

  • 75%

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • 74%

    2Panie, jako się namnożyło nieprzyjaciół moich! wiele ich powstaje przeciwko mnie.

  • 14O Boże! powstali hardzi przeciwko mnie, a rota okrutników szukała duszy mojej, ci, którzy cię przed oczyma nie mają.

  • 38Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

  • 4Niech będą pohańbieni i zawstydzeni, którzy szukają duszy mojej; niech tył podadzą, i niech będą zawstydzeni, którzy mi źle myślą.

  • 6Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

  • 12Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.

  • 15Oczy moje ustawicznie patrzą na Pana; albowiem on wywodzi z sieci nogi moje.

  • 6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 10Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.

  • 4On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.

  • 13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

  • 18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

  • 8Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.

  • 14Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.

  • 20Izali się ma oddawać złem za dobre, że ukopali dół duszy mojej? Wspomnij, żem stawał przed obliczem twojem, abym za nimi mówił ku ich dobremu, i odwrócił zapalczywość twoję od nich.

  • 13Bardzoś potężnie na mię nacierał, abym upadł; ale Pan poratował mię.