Ksiega Hioba 30:19

Polska Biblia Gdanska

Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 9:31 : 31 Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.
  • Hi 42:6 : 6 Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.
  • Rdz 18:27 : 27 A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
  • Hi 2:8 : 8 Tak, że wziął skorupę, aby się nią skrobał; i siedział w popiele.
  • Ps 69:1-2 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy. 2 Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.
  • Ps 69:14 : 14 Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.
  • Jr 38:6 : 6 A tak wzięli Jeremijasza, który był w sieni straży, i wrzucili go do dołu Malchyjasza, syna królewskiego, i puścili Jeremijasza po powrozach; a w tym dole nie było nic wody, tylko błoto, a tak tonął Jeremijasz w onem błocie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lm 3:16-17
    2 wersety
    81%

    16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    80%

    15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

    16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

  • 20Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    80%

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

    15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 31Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

  • Ps 102:9-10
    2 wersety
    78%

    9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

    10Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.

  • Hi 19:8-11
    4 wersety
    77%

    8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

    9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.

    10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

    11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.

  • Lm 3:6-7
    2 wersety
    76%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • 76%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

  • 9Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 75%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

  • 6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.

  • 3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

  • 30Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

  • 53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

  • 75%

    8Tak, że wziął skorupę, aby się nią skrobał; i siedział w popiele.

  • 28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

  • 9I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

  • 22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    74%

    3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • 6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

  • Hi 16:7-8
    2 wersety
    74%

    7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

    8Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

  • 10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 74%

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • 20Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

  • 21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.

  • 12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

  • 12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

  • 4Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

  • 29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;