Ksiega Hioba 30:22

Polska Biblia Gdanska

Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 27:21 : 21 Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.
  • Ps 1:4 : 4 Lecz nie tak niepobożni; ale są jako plewa, którą wiatr rozmiata.
  • Ps 18:10 : 10 Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
  • Ps 104:3 : 3 Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
  • Iz 17:13 : 13 Narodom, które szumią jako szum wód wielkich; bo je Pan sfuka, i uciekną daleko, i gonione będą od wiatru jako plewy po wierzchach gór, a jako wiecheć od wichru.
  • Jr 4:11-12 : 11 Czasu onego rzeką temu ludowi i Jeruzalemowi: Wiatr gwałtowny z miejsc wysokich na puszczy idzie prosto na lud mój, nie żeby przewiewał, ani wyczyszczał. 12 Wiatr gwałtowniejszy niż oni przyjdzie mi; teraz Ja też opowiem im sądy.
  • Ez 5:2 : 2 Jednę trzecią część ogniem spal w pośród miasta, gdy się wypełnią dni oblężenia; potem wziąwszy drugą trzecią część, posiekaj mieczem około niego, a ostatnią trzecią część roztrząśnij na wiatr; bo miecza dobędę za nimi.
  • Oz 4:19 : 19 Zachwyci ich wiatr skrzydłami swemi, i będą zawstydzeni dla ofiar swoich.
  • Oz 13:3 : 3 (Przetoż się staną jako obłok poranny, a jako rosa poranna przechodząca, i jako plewy od wichru porwane z bojewiska, i jako dym z komina.)
  • Hi 9:17 : 17 Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;
  • Hi 21:18 : 18 Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 23Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

  • Hi 30:19-21
    3 wersety
    80%

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

    20Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.

    21Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.

  • 10Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

  • 21Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

  • 15Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

  • 49Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.

  • Hi 9:17-18
    2 wersety
    74%

    17Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

    18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • Ps 71:20-21
    2 wersety
    73%

    20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

    21Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię.

  • 8Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

  • Ps 107:25-26
    2 wersety
    73%

    25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • 8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.

  • 1Psalm pieśni przy poświęceniu domu Dwidowego.

  • 25Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz?

  • 3I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

  • 7Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

  • 15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 16Którego przybywa; bo jako lew srogi gonisz mię, a coraz dziwniej się przeciwko mnie stawiasz.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • 2Boś ty jest Bóg siły mojej. Przeczżeś mię odrzucił? a przecz smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • 9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • Hi 14:19-20
    2 wersety
    72%

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

    20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • Hi 16:7-8
    2 wersety
    72%

    7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

    8Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 48Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

  • 12A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.

  • 12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

  • Hi 30:11-12
    2 wersety
    71%

    11Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

    12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

  • 22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • 17Oto Pan, który cię przykrył jako zacnego męża, a który cię kosztownie przyodział,

  • 17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

  • 8Owszem, miernie go karał, i w ten czas, gdy go wypychał i gdy go nieprzyjaciel wiatrem swoim gwałtownym w dzień wschodniego wiatru, zabierał.

  • 18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

  • 26Na wody wielkie zaprowadzili cię żeglarze twoi; wiatr wschodni rozbije cię w pośród morza.

  • 5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

  • 12Tedy rzekł do nich: Weźmijcie mię, a wrzućcie mię w morze, a uspokoi się morze przed wami, gdyż ja wiem, iż dla mnie to wzruszenie wielkie na was przyszło.